Koos ik ervoor om een paper

Published:

Als evaluatievorm koos ik ervoor om een paper te schrijven, omdat ik graag schrijf. Reeds van kinds af aan schreef ik graag opstellen en voelde ik me daar goed bij. Een paper is natuurlijk niet zomaar een opstelletje, maar het is voor mij een mogelijkheid om mijn mening te uiten over een ‘zorg'. Mijn vertrekpunt voor mijn paper is een zorg die in mijn hoofd speelt.

Toen ik nadacht over het thema ‘digitale media en generatie' dacht ik meteen aan sociale netwerken. Iemand van mijn klas heeft ooit een website over mij gepubliceerd en dat voorval ben ik nooit vergeten. Ik werd openbaar vernederd. Iedereen kon het lezen en velen wisten het al voordat ik het zelf had vernomen. Momenteel begeleid ik ook een leerling voor mijn afstudeerproject en ook die leerling is al meermaals gepest via Netlog en msn. Ook toen heb ik me opnieuw vragen gesteld. De school in kwestie zei tegen die leerling dat ze de pestkoppen moest blokkeren. Waar die school niet bij stilstond, is dat leerlingen tegenwoordig dagelijks via de computer communiceren. Het is praktisch onmogelijk om iedereen te gaan blokkeren. Daarom heb ik me de vraag gesteld of scholen niets moeten doen met de opkomst van sociale netwerken en of ze leerlingen niet kunnen beschermen tegen zulke feiten.

Lady using a tablet
Lady using a tablet

Professional

Essay Writers

Lady Using Tablet

Get your grade
or your money back

using our Essay Writing Service!

Essay Writing Service

Voor mijn paper koos ik dus als vertrekpunt : Hoe kan men sociale netwerken integreren in het onderwijs en is dit noodzakelijk?

Tegenwoordig komt men geregeld in kranten en tijdschriften artikels tegen over sociale netwerken. De sociale media heeft zo'n opstoot gekend, dat we ons geen leven meer zonder kunnen voorstellen. Voor jongeren zijn sociale netwerken haast niet meer weg te denken ; het is voor hen een nieuw communicatiemiddel geworden. Ik vroeg me af of men sociale netwerken dan ook niet moet trachten te integreren in het onderwijs of dat men ze gewoon kan negeren.

Vanuit de bronnen die ik heb doorgenomen kan ik enkel concluderen dat integratie in het onderwijs een absolute must is. Waarom ? Dat zal ik proberen duidelijk te maken in deze paper.

Een sociaal netwerk is eigenlijk een plaats waar mensen elkaar ‘ontmoeten'. Iedereen die lid is van een netwerk, moet ook een profiel aanmaken. Aan dit profiel moet men dan profielen van anderen koppelen, zodat er een netwerk van vrienden ontstaat. Een sociaal netwerk is eigenlijk een soort tweede identiteit. Hierin schuilt reeds een eerste gevaar ; iedereen kan een profiel aanmaken en zelf kiezen welke informatie hij vrijgeeft. Een man van vijftig jaar kan zich bijvoorbeeld voordoen als een jongeman van 20 jaar. Zo kan iemand ook een onecht profiel aanmaken van iemand waar hij ruzie mee heeft.

Via zo'n sociaal netwerk kan men dan berichten sturen naar elkaar, links delen, reageren op iemand anders zijn foto's, status, video's, enz. Dit kan zowel openbaar als privé gebeuren.

De belangrijkste netwerken die men in België gebruikt zijn Facebook, Netlog en Myspace. Facebook zou zich meer op de hoger geschoolde burger en de professional richten. Netlog richt zich eerder op een jonger publiek en is dus erg populair bij leerlingen. Myspace is dan weer de internationale tegenhanger van Hyves. Dit biedt veel mogelijkheden en functies en heeft dus ook een zeer brede gebruikersgroep. Verder ga ik over deze verschillende netwerken niet uitweiden, aangezien ik meen dat iedereen tegenwoordig al wel eens gehoord heeft van een van deze netwerken.

Eerst zet ik enkele feiten op een rijtje om de gevaren van deze netwerken aan te kaarten :

  • Lerares veroordeeld wegens seks met leerling. De lerares had haar leerling via Facebook verleid en op die manier ontstond er een passionele relatie tussen beiden.
  • Juf ontslagen na gesprekjes op Netlog. De juf wou graag op hetzelfde niveau zitten dan haar leerlingen en ze accepteerde hun vriendschapsverzoeken. Via Netlog werden er vervolgens ervaringen uitgewisseld van de vakantie of weekends.
  • Waarom geen les Facebook op school ? Deze vraag stelde de Morgen aan haar lezers. Men zou leerlingen bewuster willen maken van o.a. het privacybeleid van de verschillende netwerken.
  • Meisje pleegt zelfmoord na pesterijen op Facebook.
  • Leerkracht en leerlingen mogen geen vriendjes zijn op Facebook.
Lady using a tablet
Lady using a tablet

Comprehensive

Writing Services

Lady Using Tablet

Plagiarism-free
Always on Time

Marked to Standard

Order Now

Sociale netwerken zijn een echte hype die men niet meer kan wegdenken. Regelmatig verschijnen er in kranten en tijdschriften artikels met koppen als hierboven beschreven. Ik stel me de vraag of leerkrachten en scholen blind mogen en kunnen zijn voor deze artikels. Scholen zien naar mijn mening onvoldoende de impact in van deze netwerken en onderschatten hun kracht.

Ten eerste vraag ik me af in hoeverre leerlingen grenzen kennen i.v.m. het privacybeleid. Ik meen dat heel wat leerlingen zich niet bewust zijn van alle gevaren en risico's die sociale netwerken met zich meebrengen. Leerlingen beseffen vaak niet wie hun gegevens en informatie allemaal kan bekijken. Zo weten heel wat leerlingen niet dat ze niet zomaar foto's van anderen mogen publiceren. Heel wat jongeren denken dat dit geen kwaad kan, terwijl ze in principe steeds de toestemming moeten vragen van anderen voordat ze foto's op hun profiel zetten. Men reageert ook naar hartenlust op andermans foto's, niet wetende dat ook anderen hun reacties kunnen lezen.

Het zijn niet enkel leerlingen die hiervan onvoldoende op de hoogte zijn, maar ook leerkrachten. Als ik na ga welke profielen ik van medestudenten of docenten kan bekijken zonder ermee bevriend te zijn, dan kan ik concluderen dat er volgens mij ook veel volwassenen niet weten hoe ze hun profiel kunnen beschermen. Uiteraard zijn leerlingen nog gevoeliger en beseffen zij minder dan volwassenen de impact van het privacybeleid. Jongeren zullen minder snel nadenken voordat ze iets publiceren op internet. Daarom vind ik het een zeer goed idee om een les Facebook of Netlog te organiseren waarin men de verschillende aspecten van het privacybeleid toelicht. Men moet dringend preventief te werk gaan alvorens er zich nog meer incidenten voordoen die men nadien moet opvolgen. Ik vind dat men leerlingen moet sensibiliseren voor de gevaren. De school speelt hier een belangrijke rol. De school is niet enkel een plaats om te leren, maar het is voor jongeren uiteraard ook de plaats om sociale contacten te leggen. Die sociale contacten vertalen zich wellicht ook in vriendschappen via sociale netwerken, dus is de school een belangrijke organisatie om die sensibiliseringscampagne te leiden.

Een tweede belangrijk aspect is dat de afstand met de echte wereld zo groot is, dat ze zichzelf via internet letterlijk meer zullen blootgeven. Als er bijvoorbeeld een conflict is tussen twee leerlingen, is de kans groot dat ze dit conflict eerder via internet zullen uitvechten, zoals bv. pestberichtjes sturen naar elkaar via een sociaal netwerk, foto's van elkaar taggen, lelijke dingen typen bij foto's van elkaar of zelfs nog erger ; misschien wel een website of een vals profiel aanmaken om de andere te kleineren.

Het is immers veel makkelijker om iemand via internet te pesten dan iemand in zijn gezicht uit te schelden. Jammer genoeg constateer ik dat steeds meer leerlingen hiervan misbruik maken en dat ze letterlijk hun grenzen niet kennen. Onlangs werd ik geconfronteerd met pestberichten van een leerlinge die ik begeleid voor mijn afstudeerproject. De dingen die ik dat gesprek aan bod kwamen, waren werkelijk mensonwaardig. Jongeren kunnen zeer hard zijn voor elkaar en als de grens met de realiteit vervaagt, is het net zo gemakkelijk voor hen. Ze beseffen naar mijn mening niet wat de draagwijdte hiervan is en wat de gevolgen kunnen zijn.

In een artikel vernam ik zelfs dat een meisje zelfmoord had gepleegd nadat haar vriendje haar had gedumpt via Netlog. Zoiets kan ik me eigenlijk niet voorstellen en het baart me echt zorgen over de huidige maatschappij. Moeten we ons geen vragen gaan stellen ? Ik geloof van wel. Hiermee wil ik nogmaals duiden dat scholen de impact van sociale netwerken niet mogen onderschatten en dat ze er effectief actief mee aan de slag moeten gaan om de leerlingen te waarschuwen voor gevaren. Men moet een sensibiliseringscampagne opstarten om zulke situaties te vermijden!

Een derde aspect waar ik me vragen bij stel is het gezag van de leerkracht. Is er een evolutie in de verhouding tussen leerkracht en leerlingen ? Een communicatiemiddel dat reeds enkele jaren van kracht is, is e-mail bijvoorbeeld. Dit is ook een belangrijk gegeven van digitale media waarvan men de invloed niet mag onderschatten. De manier waarop een leerkracht antwoordt op een vraag van een leerling kan de relatie tussen beiden beïnvloeden. In een van de artikels die ik gelezen heb, pleit een woordvoerster van het Go!onderwijs ervoor om de communicatie tussen leerkrachten en leerlingen zoveel mogelijk via gesloten platvormen als Smartschool te laten verlopen. Op die manier is er een duidelijke grens en heeft de school ook het taalregister van de leerlingen beter in de hand. De leerlingen worden via Smartschool aangemaand om een deftige taal te hanteren en niet de chattaal die ze via sociale netwerken gebruiken. Als een leerling dan een bericht stuurt met de vraag wat zijn/haar leerkracht gedaan heeft tijdens het weekend, kan men de leerling hiervoor ‘straffen', aangezien het binnen de schoolcontext valt.

Lady using a tablet
Lady using a tablet

This Essay is

a Student's Work

Lady Using Tablet

This essay has been submitted by a student. This is not an example of the work written by our professional essay writers.

Examples of our work

Als leerkrachten en leerlingen via een sociaal netwerk bevriend zijn, is dit een heel ander verhaal.

In vele krantenartikels bekritiseert men vriendschappen tussen leerkracht en leerlingen via sociale netwerken.

De ultieme vraag “Mogen leerlingen en leerkrachten met elkaar bevriend zijn?” is al meermaals gesteld. Een duidelijk antwoord heeft men er nog nooit op gevonden.

Ik meen dat leerkrachten dit zelf moeten kiezen ; willen ze dichter staan bij hun leerlingen door vrienden te zijn via een sociaal netwerk, dan vind ik niet dat men dat kan of mag verbieden. Het schept sowieso een andere relatie, maar dan moeten leerkrachten zich ook bewust zijn van een verschuiving van de verhouding leerkracht-leerling.

Toch vind ik niet dat leerlingen moeten weten wat leerkrachten doen in hun vrije tijd. Men moet nog altijd een gezonde afstand bewaren. Een mogelijke oplossing hiervoor zou zijn dat men als leerkracht twee profielen aanmaakt ; een voor privégebruik en een ander voor schoolgebruik. Op die manier kunnen leerkrachten ook via een sociaal netwerk communiceren met hun leerlingen. Zo kan de leerkracht bijvoorbeeld wel eens reageren op foutief taalgebruik en heeft de leerkracht een bepaalde controle over de leerlingen. Langs de andere kant vind ik ook niet dat leerkrachten zich moeten moeien met het taalgebruik van de leerlingen na de schooluren. Misschien dat leerlingen er ook misbruik van zullen maken door bv. vragen te stellen over een taak of toets via dat sociaal netwerk. Ik denk dat leerkrachten dan heel duidelijk grenzen moeten stellen en die ook zeer goed moeten aangeven. Men moet zich heel bewust zijn van zo'n vriendschap en zich afvragen wat men met die ‘vriendschap' wil bereiken.

Een sociaal netwerk heeft niet enkel nadelen, gelukkig! Een sociaal netwerk is een deel van de wereld van leerlingen ; contacten die men op school legt, kan men online voortzetten. Leerlingen zullen elkaar niet zo snel meer bellen, maar wel sms'en, berichtjes sturen via Netlog, Facebook,.. of met elkaar chatten. Leerlingen zullen op die manier misschien ook sneller hun gevoelens uiten of over problemen praten. Ook dit heeft weer een keerzijde ; leerlingen zouden gestimuleerd moeten worden om ook in het echte leven en dus niet op een virtuele manier, hun gevoelens te uiten. Men blijft ook beter op de hoogte van elkaar ; iedereen kan steeds invullen wat hij aan het doen is en daar kunnen anderen meteen op reageren. Toch kennen velen ook hier hun grenzen soms niet ; ik ben van mening dat niemand moet weten wanneer iemand bijvoorbeeld heeft overgegeven of naar het toilet is geweest. Soms zet men bepaalde zaken in een status waarbij ik mijn wenkbrauwen frons. Er zijn dus wel voordelen aan verbonden, al hebben die ook vaak een keerzijde.

Een sociaal netwerk waar ik al veel voordeel uit gehaald heb is een soort Facebook voor leerkrachten, nl. Klascement. Het is een website waar leerkrachten heel wat zaken kunnen posten : lesvoorbereidingen, interessante websites, online oefeningen, enz. Alle leden zijn dus ook leerkrachten of studenten van de lerarenopleiding die ervaringen en tips met elkaar willen uitwisselen. Als ik tijdens een les bijvoorbeeld oefeningen voor differentiatie wil voorzien, neem ik ook op deze website eens een kijkje. Ik heb al heel wat bruikbaar materiaal van deze website voorzien. Deze website is dus een mooi voorbeeld van een voordeel van zo'n netwerk.

In deze paper heb ik nu heel wat aspecten aangekaart van sociale netwerken en heb ik duidelijk proberen te maken dat het onderwijs niet blind mag zijn voor deze nieuwe hype. Scholen moeten zo snel mogelijk een sensibiliseringscampagne opstarten voor de leerlingen en lessen over deze netwerken integreren. Men moet jongeren bewust maken van de risico's en gevaren en hen beschermen voor incidenten. Alle leerkrachten moeten zich hiervoor openstellen en moeten hun samenwerking verlenen om de jongeren op een goede manier met sociale netwerken om te laten gaan. Ook leerkrachten die niet geïnteresseerd zijn in deze netwerken, moeten toch eens een kijkje nemen zodat ook zij op de hoogte zijn van de risico's en gevaren.

Leerkrachten moeten zich bewust zijn van een mogelijke verschuiving van de verhouding tussen hen en hun leerlingen als ze vriendschappen aangaan en ze moeten hierover een duidelijk standpunt innemen. Kiezen ze ervoor om hun privéleven gescheiden te houden en met hun leerlingen via een gesloten platvorm te communiceren of willen ze zich liever mengen in de wereld van de jongeren door zo'n virtuele vriendschap ? Waar ligt voor hen de grens en hoe geven ze die aan ? Dit zijn belangrijke vragen die elke leerkracht zich zou moeten stellen.

Integratie van sociale netwerken in het onderwijs is dus een absolute must!

Reflectie :

Voor ik aan mijn paper begon, heb ik eerst boeken gezocht in de bibliotheek. Die zoektocht leverde me niet genoeg op ; er bestaan heel weinig boeken over sociale netwerken. De boeken die ik geraadpleegd heb,vertelden dan meer over de technische aspecten van deze netwerken en niet zozeer over de impact. Zaken als ‘hoe maak ik een profiel en hoe zoek ik vrienden?' werden uitgebreid toegelicht, maar niet zozeer de gevolgen van deze netwerken.

Er zijn natuurlijk de voorbije maanden al heel wat krantenartikels verschenen over sociale netwerken. Eerst heb ik alle artikels geselecteerd die over sociale netwerken gingen en vervolgens heb ik daaruit nog eens een selectie gemaakt van artikels die ook gingen over het onderwijs en sociale netwerken. Ik was onzeker om aan deze paper te beginnen, omdat ik het gevoel had dat ik onvoldoende informatie had voor me echt te baseren op feiten. In vele artikels kwamen telkens dezelfde zaken aan bod zoals bv. vriendschap tussen leerkracht en leerlingen, pestincidenten via een sociaal netwerk, enz. Dit zijn natuurlijk belangrijke feiten, maar ik kon me niet echt baseren op een wetenschappelijk werk.

Voor ik dan echt begon te schrijven, heb ik eerst de opdracht nog eens goed doorgenomen om na te gaan wat de evaluatiecriteria waren. Daarna heb ik op een kladversie een schema gemaakt met mijn tekststructuur. Die structuur heb ik proberen te verwerken in mijn uitgeschreven versie door o.a. gebruik te maken van signaalwoorden.

Ik ben best tevreden over het eindresultaat, al vraag ik me af of er voldoende dieptegang in zit. Ik heb me uiteraard gebaseerd op mijn bronnenonderzoek en aangezien ik geen wetenschappelijke werken heb kunnen raadplegen, bevat mijn paper geen kritische opmerkingen over feitelijke kennis. Ik heb geprobeerd om toch enkele voor- en nadelen aan te kaarten en die kritisch te bekijken.

Bronvermelding :

Geraadpleegde websites/blogs :

http://www.standaard.be

http://www.hetnieuwsblad.be (website + forum)

http://www.klascement.net

http://www.klasse.be (blog)

http://www.clicksafe.be/kinderen/nl/tips/beste-vrienden-met-vriendensites/

http://www.kjt.org (blog)

http://nl.netlog.com/leraar_in_spe

http://sociale-netwerken.wikispaces.com/

http://www.paulomoekotte.nl/blog/?p=174

http://www.frankwatching.com/archive/2008/11/24/trends-2009-sociale-netwerken/

http://www.slideshare.net/indirareynaert/sociale-media-en-netwerken-in-het-onderwijs

http://www.onderwijsraad.nl/dossiers/de-sociale-functie-van-de-school

http://publiekesfeer.nl/verslagen/66/web-log-qport-hyves-ning-en-twitter-sociale-media-en-netwerken-in-het-onderwijs.html

Geraadpleegde boeken :

Sociale netwerken op internet (geschreven door Francisca Fouchier & Victor G.B. Peters)

Jongeren en gaming, over de effecten van games, nieuwe sociale netwerken en educatieve

kansen (geschreven door Evelien de Pauw, Stefaan Pleysier, Jan van Looy en Ronald Soetaert)