Onderwerp Antibiotica gegeven

Published:

This essay has been submitted by a student. This is not an example of the work written by our professional essay writers.

Inhoud

Deze PO voor ANW hebben wij het onderwerp Antibiotica gegeven. Alle vier hebben we een N&G profiel, en zijn dan ook allemaal geinteresseerd in medische onderwerpen. Antibiotica sprak ons erg aan omdat we er veel kanten mee op konden. Zo speelt antibiotica niet alleen een rol in de geneeskunde voor mensen, maar ook in de veehouderij en tandheelkunde. Onze keus voor het onderwerp was dus snel gemaakt. Vervolgens bepaalden we onze hoofdvraag:

"Moet er een wereldwijde wetgeving komen voor het voorschrijven van antibiotica?"

Bij deze hoofdvraag hebben we enkele deelvragen opgesteld die we in dit verslag zullen behandelen. Ten slotte zullen wij een antwoord op de hoofdvraag geven door voor- en nadelen af te wegen en een conclusie te trekken. Onze deelvragen zijn als volgt:

  • Wat is antibiotica? (CB)
  • Wat is de geschiedenis van antibiotica?(S)
  • Hoe werkt antibiotica? ( C )
  • Welke soorten antibiotica bestaan er?

    Nieuwe ontwikkelingen

  • Wat zijn de toepassingen van antibiotica?(CB)
  • Wat is het probleem rondom antibiotica? (F)
  • Resistentie

  • Wat zijn de medische richtlijnen voor het voorschrijven van antibiotica momenteel? (S)
  • Verschillen tussen Europese landen

    Verschillen tussen landen wereldwijd

Conclusie:

  • Antwoord op de hoofdvraag
  • Voor- en nadelen afwegen (wat weegt sterker)

    Logische conclusie trekken

Wat is antibiotica?

Een antibioticum (meervoud antibiotica) is een medicijn dat werkt tegen bacteriële infecties. Een antibioticum werkt niet tegen virusinfecties, zoals een verkoudheid of griep. Voorbeelden van bacteriële infecties zijn blaas- en longontstekingen. Voor elke bacteriesoort bestaat een ander antibioticum.

Oorspronkelijk verstond men onder antibiotica stoffen van organische oorsprong, dat zijn stoffen van natuurlijk materiaal. Daartegenover staan de chemotherapeutica, stoffen die door mensen zijn bereid. Door de jaren heen is dit onderscheid zo goed als verdwenen, en noemt men bijna alle medicijnen die bacteriële infecties tegengaan antibiotica. Chemotherapeutica worden tegenwoordig meer gezien als specifieke anti- kankermiddelen.

Bactericiden en bacteriostatischen

Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee soorten antibiotica: de bactericide en de bacteriostatische. De bactericide antibiotica zijn bacteriedodend en maken het DNA van de bacterie kapot, waardoor deze sterft. Penicilline heeft een bactericide werking en is tevens het bekendste antibioticum. De bacteriostatische middelen zijn bacterieremmend, wat betekent dat de cel niet kapot gaat, maar zich niet meer kan vermenigvuldigen. Hoewel het verschil bestaat, overlappen de twee soorten elkaar gedeeltelijk, zo wordt de bacterie in beide gevallen uiteindelijk gedood. Het is wel belangrijk om te weten dat de twee soorten over het algemeen niet samen gebruikt kunnen worden. Dat is omdat bactericiden alleen werken tegen groeiende bacteriën terwijl bacteriostatischen de groei juist stoppen. Een combinatie van beiden zou dus niet werken.

Hoe werken antibiotica?

Een bactericide antibioticum kan op twee manieren de bacterie doden.

Antibiotica kunnen bijwerkingen hebben, bijvoorbeeld maagdarmklachten. Zo kan iemand van antibiotica misselijk worden of diarree krijgen. Sommige mensen kunnen allergisch worden voor een bepaald soort antibioticum. Dan ontstaan vaak jeukende rode vlekken op de huid.

Een nadeel van antibiotica is dat ze ook werkzaam zijn tegen bacteriesoorten die we altijd bij ons dragen en die we juist nodig hebben. Bijvoorbeeld bacteriën in onze darmen die meehelpen met het verteren van ons eten. Ook zijn er veel bacteriën die de huid en slijmvliezen beschermen. Wanneer antibiotica ook deze 'goede' bacteriën bestrijden, krijgen andere bacteriën of schimmels soms de kans om zich uit te breiden.

Het is relatief gemakkelijk om een stof te vinden of te ontwikkelen dat werkt tegen prokaryote cellen (bacteriën) en dat niet werkt tegen eukaryote cellen (de patiënt).

Bronnen:

  • www.infonu.nl
  • http://www.microbiologie.info/de_werking_van_antibiotica.htm

Wat is de geschiedenis van antibiotica?

In 1928 ontdekte Sir Alexander Fleming, een Britse arts en microbioloog, bij toeval de eerste antibiotica. Hij gaf deze stof de naam penicilline, en verwachtte dat het een belangrijk geneesmiddel zou kunnen worden. Een toevallige ontdekking of niet, hij leverde Fleming in 1945 wel de Nobelprijs op.

Alexander Fleming (1881-1955) werd geboren in Ayrshire in Schotland. Hij bracht zijn jeugd door op het platteland maar verhuisde naar Londen om geneeskunde te studeren aan St. Mary's Medical School. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, werd Fleming hoofd van het medische corps van het leger. In deze periode deed hij als militaire arts onderzoek naar de besmetting van wonden, en ontdekte dat dit meer soldaten het leven kostte dan de verwondingen zelf. Fleming nam zich voor een oplossing voor dit probleem te zoeken. Na de oorlog keerde hij terug naar St. Mary's Medical School in Londen waar hij in 1919 hoogleraar werd in de bacteriologie. In 1928 werd Fleming assistent van Sir Almroth Wright, en samen deden ze onderzoek naar bacteriën en schimmels. Tijdens een van hun onderzoeken, het onderzoek naar de stafylokokkenbacterie, ontdekte Fleming de stof penicilline.

Hoe ontdekte Fleming de penicilline?

Tijdens het onderzoek naar de stafylokokkenbacterie kwam geheel per ongeluk een schimmel in een petrischaaltje met bacteriën terecht. Fleming nam de volgende twee dingen waar: De bacteriën rondom de schimmel verdwenen en er groeiden geen nieuwe bacteriën rondom de schimmel. Op basis van deze waarnemingen concludeerde Fleming dat de schimmel een bacteriedodende stof afscheidde. Dat verklaarde waarom de bacteriën rondom hem niet overleefden. Hij gaf de schimmel de naam Penicilline, en besloot er meer onderzoek naar te doen. Zo maakte hij er een filtraat van en diende het toe aan proefdieren. Uit dit experiment bleek dat de schimmel in staat was vele soorten bacteriën te doden, en daarnaast geen schadelijk effect had op de proefdieren. Op basis van al zijn experimenten en waarnemingen verwachtte Fleming dat de schimmel een belangrijk geneesmiddel zou kunnen worden, maar hij was niet in staat dit daadwerkelijk te produceren. Een groot probleem was namelijk dat het heel moeilijk was om de schimmel te isoleren.

Hoe vervolgde het onderzoek?

Het onderzoek van Fleming werd voortgezet door de onderzoekers Howard Florey en Ernst Chain. Zij kregen het wel voor elkaar om penicilline te isoleren, iets dat Fleming nooit gelukt was. Hierdoor ging de ontwikkeling van de schimmel met grote stappen vooruit en in 1945 kregen Fleming, Chain en Florey gezamenlijk de Nobelprijs voor Geneeskunde "voor de ontdekking van penicilline en haar helende werking bij diverse infectieziekten".

Wanneer werd antibiotica bruikbaar voor de behandeling van mensen?

Lange tijd heeft men penicilline niet kunnen toepassen op mensen, omdat de wetenschappers simpelweg niet genoeg penicilline tot hun beschikking hadden. Pas in 1944 slaagde men er in Amerika in om penicilline in grote hoeveelheden te produceren. Dit had een positief effect op de bestrijding van ziektes als longontsteking en tbc, ziektes die tot dan toe veel mensen het leven kostten. Ook speelde penicilline een grote rol bij de behandeling van gewonde geallieerden in de Tweede Wereldoorlog. Door het antibioticum was het aantal soldaten dat stierf aan de infectie van verwondingen, een Wereldoorlog later, sterk afgenomen. Het is Fleming dus gelukt een oplossing voor het infectieprobleem te vinden, zoals hij zichzelf in de Eerste Wereldoorlog had voorgenomen.

Bronnen:

  • http://www.worldwidebase.com/bekendepersonen/alexander_fleming.shtml
  • http://nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1945/fleming-bio.html
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Alexander_Fleming
  • http://www.gezondweb.be/gezondweb/rubrieken/medicatietechnieken/medicatie/penicilline/historiek.htm
  • http://noorderlicht.vpro.nl/dossiers/17020208/hoofdstuk/17020909/
  • http://www.100jaarfarmacologie.nl/educatie/penicilline.html
  • http://medicijn.startpagina.nl/prikbord/4433795/4433798/re-antibiotica-of-penicilline

Hoe werkt antibiotica?

Wat zijn de toepassingen van antibiotica?

De veehouderij

In de Nederlandse veehouderij wordt erg veel antibiotica gebruikt. Boeren geven hun varkens al antibiotica als ze een verkoudheid hebben opgelopen. Op deze manier kunnen gevaarlijke resistente bacteriën ontstaan. Omdat de toegediende antibiotica, weliswaar in kleine hoeveelheden, in ons voedsel terechtkomt, is dit een serieuze kwestie. De overheid is echter nog niet van plan een wet in te voeren die richtlijnen van het antibiotica gebruik bevat. De Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) maken zich grote zorgen over deze 'superbacteriën'. Volgens onderzoek van beide instituten nam het gebruik van antibiotica tussen 1999 en 2006 in de veehouderij met 60 procent toe.

Een veelvoorkomende gevaarlijke bacterie is de MRSA- bacterie.

De tandheelkunde

De algemene gezondheidzorg

Nederlandse veehouders gebruiken steeds meer antibiotica om hun dieren gezond te houden. Dit kan het ontstaan van gevaarlijke resistente bacteriën tot gevolg hebben. Deze 'superbacteriën' vormen een groot gevaar voor de volksgezondheid, aldus de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Het RIVM luidt dinsdag de noodklok over het veelvuldige gebruik van antibiotica in de veehouderij op een symposium in Utrecht. Volgens de VWA nam het gebruik van antibiotica tussen 1999 en 2006 al met ruim 60 procent toe. Uit recent onderzoek van de belangenvereniging van fabrikanten en importeurs van diergeneesmiddelen (FIDIN), blijkt dat de verkoop van antibiotica in de landbouw vorig jaar nog eens met bijna 10 procent is gestegen. Het is in Nederland toegestaan om vee te behandelen met antibiotica. Ook wanneer de middelen in kleine hoeveelheden belanden in de melk of het vlees.

De MRSA-bacterie is een goed voorbeeld van een 'superbacterie'. De meest gangbare antibiotica is er niet langer tegen opgewassen. Besmetting met MRSA is vooral gevaarlijk voor mensen met een ernstig verminderde weerstand. Voor ziekenhuizen en verpleeghuizen vormt de bacterie daarom een grote bedreiging. Recentelijk dook de bacterie op in het Westfriesgasthuis in Hoorn en in een ziekenhuis in het Limburgse Boxmeer.

Drie jaar geleden bleek al dat de MRSA-bacterie overgedragen kan worden van varkens op mensen toen enkele varkensboeren de bacterie bij zich droegen. Het ministerie van landbouw zegde daarop toe het gebruik van antibiotica aan banden te leggen. Volgens het RIVM en de VWA schieten de inspanningen van het ministerie echter tekort. De VWA vreest zelfs dat de situatie binnen vijftien jaar onbeheersbaar wordt. De kosten voor de volksgezondheid kunnen met vele miljoenen euro's stijgen als niet adequaat wordt ingegrepen.

Bronnen:

  • http://llink.nl/startpagina/nieuwsitem.php?id=3978

Wat is het probleem rondom antibiotica?

Wat zijn de medische richtlijnen voor het voorschrijven van antibiotica momenteel?

Men verwijdt artsen tegenwoordig geregeld dat ze te veel antibiotica voorschrijven. Zo zouden artsen bij een angina of griep geen antibiotica voor hoeven schrijven, iets dat in de praktijk wel gebeurt. De artsen hebben hier echter argumenten voor. Wanneer een angina een streptokokkenangina is, is er kans op hartklepletsel bij de patiënt. Antibiotica kan dit voorkomen. Een griep is een virus, en kan dus niet behandelt worden met antibiotica, maar oudere patiënten met griep lopen kans om bovenop de griep een bacteriële surfinfectie te krijgen. Door antibiotica voor te schrijven bij deze patiënten nemen artsen de kans op zo een surfinfectie weg.

De discussie omtrent het voorschrijven van antibiotica wakkert momenteel steeds verder aan. Resistentie is immers een wereldwijd probleem dat steeds groter wordt. Wanneer zouden artsen in het algemeen een antibiotica voor moeten schrijven? Verschillen de richtlijnen van het voorschrijven van antibiotica tussen verschillende landen in Europa? Verschillen de richtlijnen van het voorschrijven van antibiotica tussen verschillende landen in de wereld? Op deze en andere punten zal deze tekst ingaan.

Gevaar

Resistentie houdt kort gezegd in dat een bacterie bestand wordt tegen een bepaald antibioticum, waardoor dat antibioticum niet langer effectief is. Oorzaken van resistentie zijn onder andere buitensporig gebruik van antibiotica, en een onjuiste duur van een kuur.

Tussen Europese landen verschilt het resistentiepercentage enorm. Dit verschil komt ook duidelijk naar voren in de figuur over het resistentiepercentage van de MRSA bacterie (ziekenhuisbacterie). In het algemeen ligt het percentage in landen als Griekenland, Frankrijk, Spanje en Italië het hoogst.

Wanneer we kijken naar het aantal dagdoseringen dat een huisarts per dag voorschrijft per duizend inwoners zien we opnieuw een groot verschil binnen Europa. Frankrijk, Griekenland en Italië staan opnieuw aan top met ongeveer 30 dagdoseringen. Dit is bijna drie keer zo groot als het aantal dagdoseringen dat Nederlandse huisartsen voorschrijven.

In de twee figuren is een duidelijk verband zichtbaar tussen het resistentiepercentage en de hoeveelheid antibiotica die wordt gebruikt: In een land waar het antibioticagebruik excessief is, ligt het resistentiepercentage ook relatief hoog.

Er zijn meerdere oorzaken te noemen voor het grote verschil binnen landen in Europa. Deze oorzaken worden duidelijk als je een land met lage waarden, zoals Nederland, vergelijkt met een land met hoge waarden, zoals Frankrijk.

Ten eerste ligt het resistentiepercentage in Nederland relatief laag omdat de artsen zich houden aan richtlijnen die zijn gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. In een land als Frankrijk schrijven huisartsen veel ongecontroleerder antibiotica voor, soms om simpelweg van het gezeur van hun patiënten af te zijn.

Ten tweede worden besmette patiënten in Nederland geïsoleerd totdat de bacterie is verdwenen. In Frankrijk gebeurt dit niet consequent genoeg.

Ten slotte kan men in Frankrijk zonder recept van de huisarts in de apotheek antibiotica halen, waardoor men gemakkelijk aan antibiotica kan komen, en het dus sneller en vaker zal gebruiken. Hierdoor ligt het antibioticagebruik in het land aanzienlijk hoog.

Als men nu wereldwijd het antibioticagebruik niet terugdringt, zullen de cijfers uit de figuren alleen nog maar hoger worden, waardoor de problemen niet meer te overzien zijn. Dan zullen "eenvoudige" ziektes als een longontsteking niet meer te behandelen zijn en veel mensen het leven kosten.

Wereldwijd

Het antibioticabeleid in Europese landen laat dus veel te wensen over, maar in veel ontwikkelingslanden is het misschien nog wel erger. Vaak zijn daar geen voorschriften voor antibioticagebruik of men houdt zich er niet aan. De antibiotica worden op straat verkocht voor veel geld. Een groot aantal mensen heeft niet genoeg geld om een volledige kuur te kopen, waardoor de kans op resistentie erg groot is.

In de VS en Japan wordt, net als in Frankrijk en Italië, heel snel antibiotica voorgeschreven. In Rusland bezitten veel gezinnen verschillende antibiotica waar ze ongecontroleerd en onvoorzichtig mee om gaan.

Oplossingen

Enkele initiatieven om het resistentieprobleem op te lossen zijn de antibioticagids en de Europese Antibioticadag.

In de antibioticagids staan de richtlijnen voor het gebruik van antibiotica. Voor vrijwel elke ziekte/infectie staat kort beschreven wat deze inhoud, welk antibioticum de desbetreffende arts voor moet schrijven, in welke hoeveelheid en de juiste duur van de kuur.

Op 18 november 2008 vond de eerste Europese Antibioticadag plaats. Deze dag werd georganiseerd door het ECDC en het doel van deze dag, die vanaf toen elk jaar wordt herhaald, is om mensen bewust te maken van het gevaar van antibioticaresistentie. Het is belangrijk dat de EU veel aandacht aan dit probleem gaat besteden. Daarom worden op deze dag alle Europese lidstaten uitgenodigd en geholpen om hun antibioticagebruik te verbeteren.

Bronnen:

  • http://www.gezondheidsnet.nl/medisch/nieuws/2791/nederlanders-gebruiken-antibiotica-het-minst
  • http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1094058.ece/Gebruik_van_antibiotica_het_laagst_van_Europa
  • http://noorderlicht.vpro.nl/dossiers/17020208/hoofdstuk/17089587/
  • http://www.observant.unimaas.nl/default.asp?page=/jrg26/obs4/art08.htm

Writing Services

Essay Writing
Service

Find out how the very best essay writing service can help you accomplish more and achieve higher marks today.

Assignment Writing Service

From complicated assignments to tricky tasks, our experts can tackle virtually any question thrown at them.

Dissertation Writing Service

A dissertation (also known as a thesis or research project) is probably the most important piece of work for any student! From full dissertations to individual chapters, we’re on hand to support you.

Coursework Writing Service

Our expert qualified writers can help you get your coursework right first time, every time.

Dissertation Proposal Service

The first step to completing a dissertation is to create a proposal that talks about what you wish to do. Our experts can design suitable methodologies - perfect to help you get started with a dissertation.

Report Writing
Service

Reports for any audience. Perfectly structured, professionally written, and tailored to suit your exact requirements.

Essay Skeleton Answer Service

If you’re just looking for some help to get started on an essay, our outline service provides you with a perfect essay plan.

Marking & Proofreading Service

Not sure if your work is hitting the mark? Struggling to get feedback from your lecturer? Our premium marking service was created just for you - get the feedback you deserve now.

Exam Revision
Service

Exams can be one of the most stressful experiences you’ll ever have! Revision is key, and we’re here to help. With custom created revision notes and exam answers, you’ll never feel underprepared again.