Wat niet vergeten moet worden is dat alle slaven het onvrijwillig deden en dus zo gedwongen werden het te doen. Iets wat essentieel is bij de slavernij. Een eigenaar die een slaaf had, had deze ongeveer zolang als hij leefde. In sommige culturen kon men een slaaf kopen. Maar deze kon dan ook weer verkocht worden of vrijgelaten worden.

Neo-Babylonische periode

Veel mensen denken dat de slavernij in Babylonië een vrij belangrijk fenomeen was. Dit komt door het beeld van de gedeporteerde Joden door Nebukadnezar II. Veel mensen denken dat deze Joden slaaf werden, maar dit is niet waar. Ze leefden gewoon vrij. Als er dan een slaaf was, was dit niet ontstaan door oorlog, maar eerder door schuld (straf ). Er waren veel misoogsten en daar werden deze slaven voor gestraft. Slaven waren wel belangrijk in deze tijd voor de ambachten. Ook waren er tempelslaven. Deze moesten tempels maken, maar ze werden wel redelijk goed behandelt. Ze kregen gewoon te eten.

Het Klassieke Griekenland.

Tot ongeveer 500 voor Christus was slavernij vrij normaal in Griekenland. Veel slaven waren van oorsprong niet Grieks maar kwamen uit Klein-Azië. Deze waren slaaf geworden door oorlog, geboorte, schuld of als straf. In die tijd was er een oorspronkelijke bevolking genaamd de Heloten. Deze woonden in Sparta en daar was ook een soort slavernij. Ze waren staatsslaven die aan de grond waren gebonden en uitgeleend konden worden. Alleen konden ze niet worden gekocht en dus ook niet worden vrijgelaten. Grieken maakten op grote schaal gebruik van slavernij. In veel culturen werden slaven gebruikt voor huishoudelijke taken, maar hier was dat niet zo. In Athene was de slavernij vrij groot. Er word gezegd dat éénderde van de bevolking slaaf was. Dit is hoog. De slaven waren in Griekenland vooral belangrijk voor de mijnbouw, landbouw en ambachten. De slaven werkten in Laurionmijnen en hadden het zwaar. De andere twee groepen van slaven hadden het vrij goed. Sommige slaven hadden zelfs een vrij zelfstandig bestaan. In die tijd waren er ook vrijlatingen van slaven. "Plato" schreef een boek over het oude Griekenland. Het boek heette "Wetten". Hij zei dat de slaven goed behandelt moesten worden. Dan was er ook nog een man die heette "Aristoteles". Hij schreef juist tegen het andere boek in. Zijn boek heette "Politiek". Hij vond dat de wet uit moest maken of de een meer waard was dan de ander. Ook vond hij de manier waarop iemand slaaf werd rechtvaardig.

Hier een uitspraak:

"De oorlog is in zekere zin een wettig middel om aan slaven te komen, zij schept de mogelijkheid tot eenzelfde jacht op mensen welke, men opent op wilde dieren, namelijk de jacht op mensen welke, geboren om te gehoorzamen, weigeren zich eraan te onderwerpen."

Aristoteles vond dat slavenjacht nodig. Hij vond dat de hele economie om de slaven draaide. Hij vond dat deze slaven het vuile werk moesten oplossen. Hierbij kun je denken aan het dragen van goederen tot aan het onderhouden van land. Hij vond dat de "normale mens" hier veel te goed voor was en hij kon dus niet zonder de slaven. Zonder slaven was de economie dus heel slecht volgens Aristoteles.

Plato & Aristoteles

In deze tijd waren huwelijken tussen slaven en slavinnen niet wettig. Om onderscheid te maken tussen de verschillende behandelingen van slaven hadden ze een manier gevonden. Er waren twee groepen slaven in het oude Griekenland;

  • Huishoudelijk en handwerkslieden
  • Gespecialiseerd personeel

De laatste groep hadden een normaal leven. Zoals elke Griek in die tijd leefde. De slaven die in de mijnen moesten werken van Laurion hadden het veel zwaarder. Er werkten zo'n 10.000 man en in drukke periodes wel 20.000. Door dat er zo'n groot aantal slaven tegelijk aan het werk waren, werd er al snel verteld dat de omstandigheden slecht waren voor de slaven die in de mijnen werkten. Er werd totaal niet omgekeken naar de gezondheid van een slaaf. De aanbod van slaven was in die tijd zo groot, dus als er een slaaf ziek werd, of niet meer kon werken, werd er gewoon een nieuwe slaaf gekocht. Er werd niet gekeken naar 1 slavenleven meer of minder. In de loop van de tijd verbeterde het slavenleven wel in het Oude Griekenland. Slaven konden hun toevlucht zoeken in het heiligdom van Theseua of de tempel der Erinnyiën. Dit stond voor de bescherming van de slaaf en werden de bezitters gedwongen de slaven te verkopen.

Toentertijd had het Romeinse Rijk nog weinig koloniën dus daarom was er toen nog weinig aanvoer van slaven. Ook werden slaven toen nog niet gezien als iets normaals. Huisslaven konden gladiatoren worden. Ze kregen een hard en waarschijnlijk kort leven. Elke dag moesten deze slaven trainen met uiteindelijk doel te vechten in de arena. Nadat de huisslaaf was verkocht aan de gladiatorenbaas moesten ze een scholing doen. Een zogehete gladiatorenschool. Ze moesten gaan leven volgens de regels van de school. Als ze klaar voor een gevecht waren werden ze verhuurt aan spelen. Zodra de gladiatoren inde arena waren, werden ze aangemoedigd door toeschouwers, of juist verafschuwd. Slaven stonden laag in de samenleving, maar als het om een gladiatoren gevecht ging hadden de mensen toch wel weer bewondering voor deze mensen. De omstandigheden in de gladiatoren "business" was goed.

Er was geld beschikbaar, maar dit kwam niet altijd ten goede van de gladiatoren zelf. De gladiatorenbaas verdiende er het meest aan. Toch hadden de gladiatoren een redelijke status. Dit was omdat het hele volk meeleefde en vooral had ieder zo zijn favoriete gladiator van wie ze hoopten dat die ging winnen.

Ook had je staatsslaven. Deze mensen werden gebruikt voor het aanleggen van wegen, bruggen enz. Deze mensen maakten lange dagen en werkten ook in grote groepen samen. Hierdoor waren er dan ook vaak opstanden.

De Stoïcijnen waren in de Romeinse samenleving de eersten die vonden dat de slaven net zoveel recht hadden als vrije mensen, ze waren gelijkwaardig. Daarom zochten ze mensen die het hiermee eens waren en zo kwamen er wetten. In deze wetten stonden de straffen die volgden voor mensen die de slaven slecht behandelden.

Rome

Tot ongeveer 400 voor Christus was slavernij normaal in Rome. Vanaf de expansie in Italië nam de slavernij in Rome alleen maar toe. Bij de verovering van de Mediterrane wereld nam de slavernij pas echt toe. Door de oorlog werden velen slaaf. De oorlogen in de Late Republiek hadden gezorgd voor meer dan één miljoen slaven. Veel gezinnen in Rome hadden een slaaf. Bij armen hadden ze meestal een soort huisslaaf en bij de rijken meer profijtslaven. Veel kinderen van slaven werden ook weer slaaf. Dit is omdat de ouders dan slaven waren. De ergste situatie voor de slaven in Rome kon zijn dat ze gebruikt werden voor de mijn-en landbouw of op de galeien. Ook in deze tijd werden de slaven best wel goed behandelt. De meester had wel het recht om ze te doden. Romeinen waren er van overtuigd dat belonen beter dan straffen was. Veel slaven hadden weer een relatie met een slavin, zo konden ze een gezin beginnen en konden deze kinderen dan ook weer voor die meester werken. Vaak werd er als vooruitzicht aan de slaven gegeven dat ze ooit vrijgelaten zouden worden. Dit kwam ook vaak voor en er werden veel slaven vrijgelaten. Deze konden dan zelf een bestaan opbouwen en door hun ervaring en contacten konden ze ook nog eens rijk worden.

West Afrika

Lang voor de komst van de Europeanen maakten de West-Afrikanen deel uit van een groot handelsnetwerk. In de oudheid waren er veel handelsroutes die door de Sahara liepen. Er waren karavanen met kamelen die allerlei dingen vervoerden en zo ontstond de handel. Ook werden er slaven meegenomen. Deze gingen naar het Noorden. Er kwam een opkomst van islamitische staten in Noord-Afrika. Dit was in het begin van de 8e eeuw na Christus. Geleidelijk werd dit islamitische geloof met de handel heel geleidelijk overgebracht naar het zuiden. Er ontstonden grote steden langs de handelsroutes. In de 15e eeuw na Christus kwamen de Europeanen voor het eerst in West-Afrika. Er werden allerlei artikelen Europa ingevoerd. De Europese verkenning leidde tot veel vraag naar slaven om te werken in nieuwe koloniën die werden gesticht. De Europeanen wouden dit soort werk niet zelf verrichten, dus begonnen ze Afrikaanse gevangenen per schip naar de overkant van de Atlantische Oceaan te sturen. De slaven werden vanuit Afrika naar Noord-Amerika getransporteerd. Voor de slaven was dit echt een gruwelreis. Ze werden met zoveel mogelijk tegelijk op een boot gezet en deze werd zo vol gepropt dat niemand normaal kon zitten. De slaven kwamen hierdoor letterlijk op en onder elkaar gezet. Ze moesten zelfs op steunbalken van een schip verblijven. Dit was dus geen pretje voor de slaven. De reis werd nog onaangenamer gemaakt door het feit dat zo'n reis wel 7 uur duurde. De slaven mochten in die tussentijd dus niet even de benen strekken. Maar er waren ook slaven die ziektes hadden en dus zo die ziektes konden overdragen op de andere slaven die op de boot zaten. Een paar voorbeelden van de ziektes die er toen heersten zijn: pokken en dysenterie. Als slaven hun "behoeftes" moesten doen, dus poepen of plassen, hadden ze daar totaal geen ruimte voor om dat te doen. Uiteraard kan je dit ook niet 7 uur lang ophouden. Daarom werd er nog wel eens overgegeven op een schip. Hierdoor moest iedereen alles op zijn eigen plek doen en hierdoor snap je dat het een erg onhygiënische situatie was. Mannen werden gescheiden van vrouw en kinderen.. ( zie ook de bijlage. )

Slavenopstanden

In de oudheid zijn er verschillende slavenoorlogen geweest. Er zijn er voornamelijk twee bekend, namelijk:

  • de oorlog in Enna, Sicilië
  • de uitbraak van Spartacus in Capua

135 jaar voor Christus brak er een opstand uit in Enna. Op een landgoed van een man die 400 slaven hield. Hij had voor straf de slaven laten brandmerken. Dit deed hij op de voorhoofden van de slaven, omdat het dan goed te zien was. Als hij het op een ander lichaamsdeel zou doen zou het veel minder opvallen. Hierdoor werden de slaven boos en kwamen ze met zijn allen in opstand. Door deze situatie kwamen er andere slaven in Sicilië ook in opstand. Binnen no time hadden de slaven de macht over heel Sicilië. De Romeinen straften de slaven en hierdoor werden er 20.000 slaven gekruisigd.

73 jaar voor Christus was er een gladiatorenschool in Capua, deze heette Ludus. Hier was een uitbraak, en deze was georganiseerd door Spartacua. Samen met 70 anderen brak hij uit en hierdoor stond hij aan het hoofd van 70.000 slaven.deze slaven hadden niets meer te verliezen dus vochten ze met zijn allen mee. Spartacus versloeg de eerste legers van Rome. Uiteindelijk werd hij wel verslagen in 71 jaar voor Christus. Dit was door Crassus en Pompeius. De uiteindelijk overgebleven 6.000 slaven werden gekruisigd.

Slavernij was normaal geworden

In de middeleeuwen was slavernij nog steeds normaal, het werd niet raar gevonden, want het was iets dat er gewoon bij hoorde. In de vroege middeleeuwen was de positie van de slaven nog bepalend, dit kwam door het besluit van de Romeinse keizer Valentinianus II in 377, dit ging over het verbieden van de verkoop van slaven. Later in het jaar 600 heeft de paus Gregorius de Grote een aanbeveling gedaan om de slavenhandel te stoppen, hij wou eigenlijk een algemene vrijheid voor de slaven. De katholieke kerk was het niet eens met de slavernij, ze konden het niet stoppen, maar er werden wel regeltjes gemaakt zodat het leven van een slaaf minder zwaar zou zijn. De protestanten trokken zich hier helemaal niks van aan, een slaaf was een slaaf. De uitspraak van de paus had maar korte positieve gevolgen. In 800 was er nog volop slavernij, overal kon je slaven kopen en verkopen. Maar van 900 tot 1300 waren er veel minder slaven in Europa. In de 14e eeuw veranderde dit weer helemaal, vooral in Afrika, hier kamen veel Arabische slavenhandelaars en in de 15e eeuw deed Portugal hier ook aan mee. De steden werden steeds rijker en hierdoor nam het aantal huisslaven natuurlijk ook toe. In Zuid-Europa hadden ze eigenlijk nooit zonder slaven kunnen werken, dit ging eigenlijk gewoon door, ze hadden dus veel geluk met de slavenhandel in die tijd. De slavenarbeid kwam dus weer helemaal terug. Er waren ook veel criminelen die als straf slavernij kregen of mensen die slaaf werden doordat ze moesten vechten voor hun land doormiddel van oorlogen enz. of je was zeggingsmacht over jezelf kwijt en hierdoor dus een slaaf.

Vooral in West- Europa waren ze van plan om alle medechristenen gewoon in volledige slavernij te houden. De kerk was het hier niet mee eens, maar ze wouden liever lijfeigenschap en horigheid, hierbij hebben de slaven ook nog rechten, ze kunnen kinderen krijgen en ze hadden vaak een stukje land. Hierdoor zou de slavernij minder zwaar worden. In het Byzantijnse en islamitische oosten kwam veel meer slavernij voor, het werd hier als heel normaal gezien. Als het westen islamitische krijgsgevangen had werden die meestal als slaaf behandeld. In het begin van de middeleeuwen lag de slavernij een beetje stil, dit kwam vooral door de invloed van de katholieke kerk. Na de oudheid waren er dus steeds minder slaven, maar grondbezit was nog steeds een belangrijke factor, hierbij waren dus slaven nodig. De grootgrondbezitters konden hun producten niet meer verkopen omdat er geen kopers meer waren. Er was dus geen afzetgebeid meer in de economie. Er was niet meer zoveel slavernij zoals in de oudheid, ze kwamen er dus achter dat ze zonder slaven heel wat welvaart misten, voor de bedrijven dan tenminste. Hieruit blijkt dus dat het makkelijker en goedkoper is om slaven te hebben. Hierdoor ontstonden steeds meer slavenbedrijven, omdat het goedkoper is om veel slaven op je land te laten werken dan mensen in loondienst. Later werd het steeds minder voordeliger, want de prijzen van slavenhandelaars werden ook steeds hoger.

In 1500 waren er in europa veel slaven, vooral is Spanje en in Portugal waren er veel blanke, moorse ( vooral arabieren), joodse en negerslaven. Je kon in de 16e eeuw in Europa op vele manieren als slaaf beschouwd worden:

  • Als je ouders slaaf waren
  • Als je in een 'rechtvaardige oorlog' gevangen genomen was
  • Als je door je ouders voor slavernij verkocht was
  • Als je een misdadiger was en hierdoor door rechterlijk vonnis slaaf werd gemaakt
  • Als je een gedoopte moor of jood was die niet zuiver in de leer was, ze hadden dan veel kans om hun vrijheid kwijt te raken
  • Als je als rijkere vrouw met mensen omging van lagere stand, vaak waren hun kinderen hier ook de dupe van.
  • Als je een schuld had die je moest afbetalen, je werd dan tijdelijk of blijvend een vrijwillige slaaf totdat je de schuld afbetaald had.

Slavernij in Afrika

In Afrika ging het er slecht aan toe, je was nooit zeker van je leven. Al voordat de Europeanen Afrika ontdekte was er al Afrikaans-Arabische slavenhandel. Wat we al beschreven hadden in hoofdstuk 1, de oudheid.Vanaf de 3e tot de 16e eeuw was de Malinese stad Djenné een van de belangrijkste handelsstad op de handelsroutes door de Sahara. Kolanoten en zout waren de belangrijkste betaalmiddelen. Er kwamen steeds meer handelscontacten met Europa, hierdoor ging de slavenhandel naar de kust van het Zuiden. Hier kochten de Europeanen slaven en ze werden per schip naar Amerika gebracht, om te werken op hun plantages.

De driehoekshandel

In de middeleeuwen was er sprake van de driehoekshandel. Dit werd zo genoemd omdat de slavenschepen een driehoekige route vaarden. Ze vaarden tussen Europa, Afrika en Amerika, het ging dus als volgt:

  1. Europese schepen gingen vanuit West Europa naar West Afrika, met veel spullen voor de ruilhandel.
  2. De schepen vaarden daarna van West Afrika naar Noord Amerika om de slaven daar te verkopen.
  3. Met het geld en de goederen vaarden de schepen dan weer van Noord Amerika naar West Europa. En deze driehoek werd telkens opnieuw genomen.

In de middeleeuwen gingen er veel blanken uit Europa en Amerika op slaven jacht. Ze vielen hierbij negerdorpjes aan, hierbij namen ze de bewoners gevangen en vanaf dat moment waren ze slaven. Hierbij raakte natuurlijk ook veel blanken gewond of ze werden gedood, daarom was het slimmer en makkelijker voor de handelaren om negers te kopen. Hier waren ook weer mensen voor nodig, dit werk werd gedaan door negervorsten. Hierbij ging het als volgt, ze voerde oorlog met landen van andere vorsten, als ze hierin slaagde namen ze alle sterke mannen, vrouwen en zelfs kinderen mee als krijgsgevangenen. Daarna werd er gebruik gemaakt van ruilhandel, de vorsten ruilden de krijgsgevangenen in voor buskruit en kogels, hiermee konden ze weer andere volken overwinnen. Ze ruilden ook met andere dingen zoals schelpen, messen, sieraden enz. (alles wat je maar kan verzinnen). Voor de vorsten was slavenhandel dus een grote inkomstenbron, het bracht veel geld op. De vorsten verkochten zelfs hun eigen volk. Hiermee was de transatlantische slavenhandel begonnen. Als de mensen gevangen waren genomen moesten ze naar de kust lopen, er was hierbij geen mogelijkheid om te ontsnappen, omdat ze met kettingen en boeien aan mekaar vast zaten. Bij de kust werden ze opgesloten in forten en kastelen, maar er kwamen steeds meer slaven en hiervoor werden grote gevangenissen gebouwd.

Voetboeien Grote aantallen slaven werden weggehaald van hun land, over de wereldzeeën naar de bestemmingslanden. Ze werden naar Europa, de koloniën en Amerika gebracht, waar volop slavernij was. De reis was verschrikkelijk voor de slaven en velen overleefden het niet eens. Voor de slaven die het wel haalden waren de omstandigheden ook verschrikkelijk, er kamen veel ziektes en infecties en hier kon niks aan gedaan worden, want een slaaf is maar een slaaf en ze mogen niets kosten. Hierdoor gingen steeds meer mensen zich verzetten tegen de slavenhandel en de slavenarbeid.

De bootreis

De slaven uit Afrika werden vervoerd per schip naar Amerika. Dit was vanuit de oudheid totaal normaal geworden. Dezelfde methode werd dus nog toegepast. De reis was erg lang en er was totaal geen luxe aan boord. Voor de Europeanen waren de slaven niets anders dan beesten, je kunt dus nagaan hoe vol, smerig en onhygiënisch het er was. Hoe meer slaven hoe beter, want hoe meer slaven, hoe meer geld. Er waren twee groepen aan boord, de eerste groep de mannen oftewel de slaven en de tweede groep de vrouwen en de kinderen oftewel de slavinnen en de slavenkinderen. Op de schepen waren tussen de dekken nog extra lagen gebouwd, die ongeveer iets minder dan één meter hoog waren, zodat je er niet in kon staan. Hier moesten ze blijven, ze konden ook geen kant op, want ze zaten vast met handboeien en voetboeien, hierdoor konden ze zich haast niet bewegen. Dit waren meestal de plekken voor de slaven. De vrouwen en kinderen zaten samen, dit werd ook zo vol mogelijk gestopt, ze hoefden geen boeien om, maar ze werden net zo slecht als de mannen behandeld.

De boottocht duurde erg lang, helemaal als ze slecht weer hadden. Als het goed weer was duurde de reis ongeveer zeven weken. Hierbij mochten ze twee keer naar buiten om even te bewegen, hierbij was het dus ook verplicht om te bewegen. Tijdens de reis werd het steeds zwaarder voor de slaven, ze werden steeds zwakker. Daarom overleefden veel slaven de reis niet, zeker een kwart van de slaven kwamen niet levend in Amerika aan. Er kwamen steeds ziektes voor aan boord, vooral:

Scheurbuik (ook wel scorbuut of ascorbinezuurdeficiëntie):Deze ziekte ontstaat meestal door een langdurig tekort aan vitamine C. Hierdoor krijgen ze bloedingen en zwellingen van het tandvlees en bloedingen aan de benen. Het heet wel scheurbuik, maar je krijgt geen scheuren in de buik. Het is makkelijk te behandelen met vitamine C, dit werd niet gedaan bij de slaven, ze gingen hier dus aan dood.

Pokken (variola): dit is een besmettelijke en levensbedreigende virusziekte. De ziekte word veroorzaakt door het pokkenvirus, het is verwant aan de waterpokken en het koortslipvirus. Er zijn twee soorten van het virus: variola minor, hierbij ben je ingeënt dit is dus niet zo gevaarlijk. Maar je hebt ook de variola major, deze ziekte is dodelijk, mensen zijn hierbij meestal niet ingeënt. Je kunt deze ziekte bestrijden door middel van vaccinatie, maar dat bestond nog niet in die tijd, dus de slaven waren hulpeloos, ze gingen dus gewoon dood.

Alle scheepsruimen waren erg vies en ze stonken heel erg, dit kwam door de zieke slaven die niets anders meer konden dan overgeven en hun behoeften doen op de plaats waar ze lagen.

Veel slaven waren zo bang voor hun toekomst, dat ze van de boot afsprongen, hierna werden ze opgegeten door de haaien, die al de hele reis achter de boot aanzwommen omdat er meestal toch wel iemand vanaf sprong. De slavenhandelaren keken helemaal niet naar de slaven om, velen hadden een slechte gezondheid, er waren veel zieken en zwakken. Het motto was: hoe beter een slaaf eruit ziet, hoe waardevoller ze zijn. Hier dachten de slavenhandelaren natuurlijk wel aan, dus voordat ze aan de kust van Amerika kwamen, werden de slaven gewassen en geschoren, zodat ze er iets beter uitzagen.

Welke rol speelde Nederland in de slavenhandel?

Door de Europeanen werden vanaf 1492 de continenten (de nieuwe wereld) ontdekt. Nu behandelen we de periode van ca. 1637 - 1863. In deze tijd bestond de mensenhandel nog steeds en slavernij kwam erg veel voor.

De Nederlandse slavenhandel

Sinds de grote oversteek van Columbus vestigden Europeanen zich in de Nieuwe wereld. Dit was ten koste van de inheemse bevolking. Er werden rietsuikerplantages gevestigd in Brazilië en daar lieten ze slaven uit Afrika werken. Na een tijd werd dit over genomen door koloniserende Europese staten. In ruim 200 jaar werden er ruim twaalf miljoen afrikanen getransporteerd. Daarvan werden 550.000 Afrikanen door Nederlanders getransporteerd.

Deze Nederlandse slavenhandel richtte in 1621 de West-Indische Compagnie op. De WIC schepen werden dan uitgestuurd voor oorlogvoering tegen de Spaans-Portugese zeemacht. Zo verloren de Portugezen in 1638 Sint George d'el Mina, oftewel Ghana tegenwoordig, aan de WIC. Ook werden er in 1624 tot 1654 delen van Brazilië bezet. Hierdoor werden de Nederlanders erkenning van de Wilde kust. Dit waren Suriname, Aruba, Curacao, Bonaire, Sint Maarten, Saba en Eustatius. Hierdoor werden de Nederlanders steeds belangrijker. Ook werden de Nederlanders belangrijk in de slavenhandel. Erna groeide de Middelburgse Commercie Compagnie, dat was opgericht in 1720 uit tot grootste slavenhandelaar. Rond 1770 behaalde de Nederlandse slaven handel zijn piek. Zo transporteerden ze jaarlijks ongeveer 6000 slaven. Later werd het minder. Hieruit kun je dus op maken dat Nederland in die tijd bruten waren voor de slaven. Slaven werden gewoon verhandelt alsof het vee was.

Als je een slaaf was moest je totaal luisteren naar je meester. Je mocht totaal geen tegenspraak hebben en je mocht al helemaal niet zeggen wat je wou. Dus er bestond geen zelfstandig leven. Afrikaanse slaven en hun nakomelingen werkten op suikerplantages, koffieplantages, cacaoplantages, katoenplantages en tabakplantages. Ze werkten in de zoutvijvers van Curaçao of ze bedienden gewoon hun meesters.

Ook in deze tijd liepen er slaven weg. Ze accepteerden niet dat hun leven door anderen bepaald werd. Ze gingen zich in oerwouden verstoppen en gingen er dan uiteindelijk wonen. Hierdoor vormden ze met zijn allen diverse bosnegergemeenschappen. Ook waren er kleine en grote slaven verzetten op de plantages. De grootste opstand was in 1795 op Curaçao. Helaas eindigde dit niet goed voor de slaven. De meesten overleden.

Onder druk van de Engelsen werd de slavenhandel in 1814 verboden. Op 1 juli 1863 kwam er in Nederland de afschaffing van slavernij. Nederland was toen een van de laatste landen in Europa die de slavernij afschaftte.

Driehoekshandel

Ook in de nieuwe wereld gold de driehoekshandel nog steeds. De West-Indische Compagnie (WIC) werd opgericht in 1621. De WIC dreef handel op de 'West': gebieden die grenzen aan de Atlantische Oceaan: West-Afrika en Amerika. West-Indië was de naam voor Brazilië, Berbice, Demerary, Essequebo, Suriname en de Antillen in Zuid-Amerika.

De compagnie verdiende geld met:

  1. Goederenhandel (vooral goud, ivoor en suiker)
  2. Kaapvaart (gelegaliseerde piraterij)
  3. Slavenhandel (mensen kopen in Afrika en verkopen in West-Indië)

De West-Indische Compagnie was een landelijk bedrijf en had vijf Kamers: Amsterdam, Zeeland (kantoor in Middelburg), De Maze (kantoor in Rotterdam), het Noorderkwartier (kantoor in Hoorn) en Stad en Lande (kantoor in Groningen). In 1674 werd de compagnie ontbonden. Onmiddellijk richtte men een nieuwe West-Indische Compagnie op, die in 1792 ophield te bestaan.

Blanke slaven

Ook werden er blanke slaven getransporteerd. Tussen 1512 en 1692 werden er blanke slaven getransporteerd naar het Caribisch gebied. Eerst gebeurde dit door de Spanjaarden, maar later ook door andere Europeanen. Sommigen werden zelfs ontvoerd. In Londen en Bristol gebeurde dit veel. Je kon als je gewoon op straat liep mee genomen worden en hierdoor werd je dus veroordeelt tot slaaf. Later werden criminelen uit Engeland die vast zaten voor erge dingen zoals moord, verkrachting enzovoorts als dwangarbeiders gebruikt in West-Indië.

Afrikanen

Rond 1660 was er een groot tekort aan arbeiders in de Verenigde Staten. Boeren in Nieuw Carolina en Virginia hadden ook een groot tekort aan arbeiders en hierdoor waren zij de eersten die Afrikaanse slaven gingen gebruiken voor de tabaksoogst. Ook gingen ze in deze plaatsen de wetten veranderen. Hierin stond: zwarten die in hun geboorteland geen christen waren werden als slaven beschouwd. Ze gingen slaven importeren uit Afrika. Dit waren er heel erg veel. In Afrika waren er stamhoofden. Deze stamhoofden verkochten graag krijgsgevangenen, misdadigers en ongehoorzame slaven. Hierdoor werden deze dus voor een goede prijs verkocht, en de stamhoofden hadden toch niets aan deze mensen.

Het leven van de Afrikaanse slaven was keihard. De meeste slaven werkten bij de teelt en verwerking van suikerriet. Het waren harde tijden en wie niet luisteren wou, moest maar voelen. Dat ging er in de geest om van de boeren. Het was zelfs zo erg dat het sterftecijfer op de plantages hoger lag dan het geboortecijfer.

In de 17e eeuw waren de Nederlanders, Engelsen en Fransen de baas van een groot deel van de Caribische eilanden en Suriname. Hier gingen ze dus ook suikerrietplantages aanleggen. De levensomstandigheden hier waren ook niet al te best. Tussen 1500 en 1850 werden er ongeveer 11 miljoen Afrikaanse slaven over de Atlantische Oceaan getransporteerd. (Zie foto van het schip in bijlage )

Ongeveer 15% van de slaven stierf tijdens het transport. Gevluchte slaven stichtten gemeenschappen. Dit noemden ze de gemeenschappen van Marrons. Ze ontstonden op verschillende plaatsen. Veelal voerden de Marrons een guerrillastrijd tegen de plantage-eigenaren.

Hoe is de slavernij afgeschaft?

Afschaffing slavernij

Rond 1800 kwam er steeds meer verzet tegen de slavernij en de slavenhandel. Mensen vonden dit niet gemakkelijk, want ze hadden altijd al slaven gehad, het was normaal voor ze geworden. De meeste eigenaren voelde hier dus ook niets voor, ze hadden jarenlang slaven gekocht en verkocht wat moesten ze zonder hun slaven. Maar veel mensen wouden toch dat er eens een einde moest komen aan de slavernij. Vooral in Groot-Brittannië vonden de mensen dat slavernij afgeschaft moest worden, ze deden dit vooral voor hun geloof, waarbij het slecht is om slavenhandel te hebben. In 1787 kwam het abolitionisme, dit was vooral gericht op het stoppen van de slavenhandel, hierbij hoopte ze dat de eigenaren geen slaven meer zouden kopen en verkopen, de mensen gingen er dan vanuit dat ze hun slaven beter zouden behandelen, want je kon geen nieuwe slaven krijgen, want als er één dood ging had je dus een slaaf minder. In 1787 werd de eerste stichting opgericht, 'Vereniging ter verwezenlijking van de afschaffing van de slavenhandel'. Bij deze stichting zaten ook veel zwarte mensen uit Groot-Brittannië. Er waren helaas ook veel mensen die er anders over dachten, ze keken niet naar de rechten van de mens maar naar het geld wat de slaven opbrachten. Dus ze kozen voor de makkelijkste weg. Als de slavenhandel afgeschaft zou worden zouden ze er ook niets meer aan verdienen, ze vonden het helemaal niet nodig om de slavenhandel af te schaffen. Wilberforce is een man uit Groot-Brittannië die wel streed tegen de slavenhandel, hij heeft veel wetsvoorstellen gedaan die eerst niks opleverde, maar uiteindelijk in 1807 kwam daar verandering in, er werd een wet aangenomen die de Britse slavenhandel afschafte.

Er kwamen steeds meer landen die tegen de slavernij waren, hierbij kwamen verzetten tegen de slavenhandel. Groot-Brittannië was het eerste land in 1834 die de slavernij had afgeschaft. Daarna kwam Frankrijk in 1848, Nederland en de Verenigde Staten van Noord-Amerika in 1863, Cuba en Brazilië in 1880, in China duurde het nog jaren maar uiteindelijk is het afgeschaft in 1906, op het Arabisch schiereiland in 1965. Het laatste land die slavernij afschafte was Mauritanië in 1980. Je kan zien dat het allemaal erg lang duurde dat de landen de slavernij afschaften. Maar hierbij was het natuurlijk niet meteen voorbij, het duurde nog lang en er was veel moeite voor nodig.

Abraham Lincoln

Abraham Lincoln had een grote rol voor de afschaffing van de slavernij, het duurde allemaal erg lang en er zijn genoeg doden gevallen maar het is hem uiteindelijk gelukt. Abraham Lincoln was de 16e president van de Verenigde Staten, en hij was een voorstander van de afschaffing van de slavernij. De Verenigde Staten waren zelfstandig geworden, hierdoor kwamen er twee groepen, het Noorden en het Zuiden, de verschillen werden steeds groter. Eerst werd de slavenhandel in 1808 wel afgeschaft, maar dat veranderde de slavernij niet. Er mochten misschien geen slaven meer gekocht en verkocht worden, maar de slaven die al slaaf waren, bleven dat ook, want ze waren eigendom van hun eigenaren. Noord en Zuid waren totaal verschillend. Noord wou dat de slavernij totaal werd afgeschaft, ze woonden in steden en er was veel industrie, ze hadden de slaven niet eens nodig want ze hadden geen grote plantages waar slaven voor nodig waren, het was dus geen noodzaak om slaven te hebben. In het Zuiden dachten ze daar anders over, ze hadden juist meer slaven nodig, want daar hadden ze wel grote plantages, er kwamen ook steeds meer katoenplantages en daar waren mensen voor nodig. De mensen uit het Zuiden hadden het natuurlijk al meteen door dat de wet tegen de slavenhandel er kwam dus ze gingen nog snel erg veel slaven kopen, ze kochten dus alle slaven van de slaveneigenaren uit het Noorden. Want zonder slaven konden ze niet, want zonder hun konden ze nooit meer zoveel gaan verdienen. Hier waren de bewegingen in het Noorden het natuurlijk niet mee eens, hier kwamen veel meer acties van, veel blanken en zwarten, die waarschijnlijk eerst ook slaaf waren, streden voor de afschaffing van de slavernij.

In 1860 werd Abraham Lincoln de nieuwe president van de Verenigde Staten, veel mensen uit het Zuiden werden hier natuurlijk bang van, ze waren veelte bang dat Abraham Lincoln de slavernij zou afschaffen. Hierdoor kwam de Confederatie, dit zijn een aantal landen uit het Zuiden van Amerika die samen een eigen eenheid vormden. Ze maakte hun eigen wetten en hun eigen grondwet. Door al de dingen ontstond er een oorlog, de Amerikaanse burgeroorlog. Er kwam een grote oorlog die wel vier jaar duurde tussen het Noorden en het Zuiden, de oorlog ging natuurlijk over de slavernij of de mensen nou wel of niet slaven mochten houden. Maar het ging allemaal opzich best wel snel. Op 1 Januari 1863 liet Abraham Lincoln weten dat alle slaven vrij waren. Veel slaven uit het Zuiden gingen zich natuurlijk aansluiten bij het leger van het Noorden.

Toen Abraham Lincoln in 1864 weer werd gekozen, als de president van de Verenigde Staten, moest hij de wet invoeren, want hij had het immers beloofd. Hij moest er dus voor zorgen dat de slavernij afgeschaft zou worden. Daarom kwam er in 1865 een wet dat de slavernij verboden was, omdat er een dertiende voorstel aangenomen werd. Het ging bijna niet door, maar uiteindelijk heeft het Zuiden zich overgegeven tijdens de oorlog op 9 April 1865. Hierdoor kwam er veel verandering in de wereldwijde afschaffing van de slavernij.

Verzetsgroepen

The Underground Railroad

Het Zuiden wou de slavernij helemaal niet weg hebben, daardoor bleven ze koppig en ze lieten hun slaven niet gaan. Hierdoor kwamen grote verzetsbewegingen, zoals the Underground Railroad. Dit was een netwerk van smokkelroutes in de Verenigde Staten waarlangs ontsnapte slaven uit het Zuiden van de Verenigde Staten konden ontsnappen aan hun bazen. Via deze routes konden ze op een veilige manier richting het Noorden of Canada komen. De slaven reisden via allemaal tussenstations richting het Noorden, want in het Noorden werden de weggelopen slaven beschermd.

The underground Railroad had niet alleen smokkelroutes maar ook onderduikadressen en nog veel meer noodzaken die nodig waren tijdens het verzet. The underground Railroad was ondertussen al erg groot geworden en ze konden steeds meer slaven helpen. De meeste medewerkers van The Underground Railroad waren vrije slaven, zoals Quakers en Wesleyanen, die de slavernij zelf ook mee hadden gemaakt. Je kan je dus wel voorstellen dat ze niets liever wouden dat de slavernij helemaal afgeschaft zou worden, ze hadden er dus alles voor over.

The Underground Railroad had ondertussen zoveel smokkelroutes, zodat het steeds beter lukte om de slaven te laten ontsnappen. Er waren ondertussen ook steeds meer mensen uit het Noorden die de slaven hielpen om veilig in het Noorden te komen. In het Zuiden konden ze hier natuurlijk erg slecht tegen, ze raakten steeds meer slaven kwijt en het Noorden hielp de slaven. Daarom eisten het Zuiden jarenlang om een wet in te voeren om het oppakken van weggelopen slaven te verplichten. In 1850 werden deze wetten ook ingevoerd door het Congress en hierdoor veranderde er veel voor de weggelopen slaven. De weggelopen slaven konden niet langer in de Verenigde Staten blijven omdat ze anders opgepakt zouden worden en ontsnappen was bijna ook niet meer mogelijk, want alle Railroadroutes die niet naar Canada liepen vervielen.

Alle slaven die vanaf dit moment wouden ontsnappen moesten dus naar Canada en dat deden ze ook. De belangrijkste eindbestemming van de weggelopen slaven werd dus het zuiden van de Canadeze staat Ontario rond het Niagara Schiereiland en de stad Windsor. Veel weggelopen slaven werden opgepakt, maar een groot deel weggelopen slaven lukte het ook om naar Canada te vluchten. Zo'n 30.000 mensen vluchtte naar Canada, hierdoor kwam natuurlijk een grote bevolkingstoename. De huidige kolonisten van de Canadese koloniën bestaat daarom ook uit de zwarte bevolking van Ontario.

De Quakers

De Quakers ook wel de genootschap der vrienden genoemd. Dit was ook een organisatie die meehielp bij het bestrijden van de slavernij. De organisatie is gesticht door George Fox in 1649. Het geloof is erg belangrijk voor ze, het leven en de uitspraken van Jezus vormen daarom ook een belangrijke inspiratiebron voor de Quakers. Ze geloven dat er iets van God in ieder mens is en dat kan dus door ieder mens ook ervaren worden, dit noemen ze het innerlijke licht of inwaarts licht. Het doel van de Quakers is samen met anderen, mensen tot elkaar te brengen voor verzoening, gerechtigheid en vrede.

Ze waren dus ook bezig met het afschaffen van de slavernij, omdat het hier gaat om de gerechtigheid van de mensheid. De Quakers zijn vooral bekend in de Verenigde Staten, maar ook in de rest van de wereld.

Zo waren er nog veel meer verzetsgroepen en mensen die slaven wouden helpen tijdens hun strijd tegen de slavernij.

Suriname

In Suriname was het ook een grote strijd om de slavernij af te schaffen. Hier heeft het ook jaren geduurd voordat het eindelijk zover was. In 1795 kwamen alle slaven in opstand, want ze wouden niets liever dan hun vrijheid, ze hadden genoeg van het gecommandeer en het harde werk. Ze gingen naar de hoofdstad van Suriname en hier ontstonden gevechten. In het begin van de 19e eeuw ging het steeds slechter met de plantages, want de slavernij werd in steeds meer landen verboden. Pas in 1863 kregen de slaven hun vrijheid en vanaf dat moment konden ze eindelijk hun eigen leven gaan leiden. Ze kregen een eigen achternaam, schoenen, betaald werk, maar net als in de rest van de wereld kwam er racisme voor in de plaats. Ze hadden dus nog steeds niet hun vrijheid waar ze zo naar verlangden en die ze verdienden.

Na de afschaffing

Na de afschaffing werd het er ook niet beter op, de mensen waren misschien wel vrij maar er was geen gelijkheid en ze werden ook niet eerlijk behandeld. Ze hadden zoveel hoop gekregen toen Abraham Lincoln de wet had ingevoerd, maar die hoop verdween snel weer. Toen het leger weg ging uit het Zuiden gingen de mensen de oude slaven slecht behandelen, de regering hielp hier ook niet echt aan mee. Ze gaven de plantages weer terug aan de eigenaren, daar werd wel goed voor gezorgd, maar aan de slaven dachten ze niet. Ze kregen geen hulp of bescherming, hierdoor kwam er veel geweld tegen de pas bevrijde zwarte slaven. Er werd veel gediscrimineerd en ze leefden in slechte omstandigheden er was totaal geen medeleven voor de slaven. Vanaf dit moment kwam er een grote rassenscheiding. Het afschaffen van de slavernij is dus niet genoeg, mensen bleven rot doen en ze kregen er geen beter leven van. Het kon nog wel heel erg lang duren dat het eindelijk voorbij was.

In de jaren vijftig ging het erg goed met de Verenigde Staten, het was het machtigste land van de wereld, dit kwam door de vrijemarkteconomie. Het zag er dus naar uit dat het erg goed ging met het land, maar dat was niet zo. Het ging goed met de blanken mensen, ze verdienden goed, ze hadden een mooi huis, de kinderen konden naar school en ze konden overal komen. De zwarten hadden het tegenovergestelde. Er was een grote rassenscheiding gekomen, dit kwam door de zogenaamde Jim Crow- wetten. De zwarten hadden het niet goed. Ze hadden weinig geld en slechte leefomstandigheden. Hier kwam ook nog bij dat ze gediscrimineerd werden. Het was verboden voor zwarte mensen om zich te mengen met het blanke volk. Huwelijken tussen blanken en zwarten waren verboden, ze moesten naar aparte scholen en kerken, in de bus mochten de blanken zitten en de zwarten moesten blijven staan. In het zuiden zag je het verschil nog het meest. Er was in de Verenigde Staten dus een grote apartheid.

Martin Luther King

Martin Luther King was een Amerikaanse baptistische dominee, politiek leider en lid van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Martin Luther King kwam op voor de zwarten, hij was tegen rassendiscriminatie/scheiding. Hij is zo geworden omdat hij zo gevormd is door zijn opvoeding. Hij kwam er al op jonge leeftijd achter dat er grote verschillen waren tussen blanken en zwarten, hij mocht bijvoorbeeld niet met blanke kinderen spelen, blanken en zwarten moesten overal apart gehouden worden en blanken hadden voorrang in de bus. De vader van Martin Luther King kon ook erg slecht tegen de rassenscheiding en hij heeft zijn zoon daarom ook met het idee dat zwarten niet als slaaf of al mindere behandeld mogen worden opgevoed. Op school waren ze al bezig met oplossingen te verzinnen om de rassenscheiding te stoppen. Door al dit kwam hij erachter dat hij dominee wilde worden om de mensen in te laten zien hoe slecht racisme en discriminatie wel niet is.

Hij werd bekend in de jaren vijftig en zestig. In 1954 had hij al succes, de scholen werden openbaar. Maar in het echt gebeurde dat natuurlijk niet, veel zwarten kinderen werden niet aangenomen en hierdoor ontstonden veel rellen. Het openbare vervoer zou ook niet meer apart zijn, maar voor iedereen gelijk, maar hier werd ook niet naar geluisterd, de apartheid bleef gewoon doorgaan. Martin Luther King werd vooral bekend door zijn geweldloze verzet tegen de rassenscheiding in de Verenigde Staten. Vooral door een massademonstratie op 28 Augustus 1963 en het boycotten van stadsbussen, hij vond het dus onzin dat blanken en zwarten gescheiden moesten gehouden worden in het openbare vervoer. Martin Luther King is heel beroemd geworden, maar hij had ook veel vijanden. In 1963 hield hij een legendarische toespraak 'I have a dream'. Een jaar later kreeg hij de Nobelprijs voor de vrede. In 1964 kwam er eindelijk een einde aan de rassenscheiding, Johnson legde de eet af en de zwarten kregen nu het Amerikaanse burgerrecht. Ze waren nu dus eindelijk gelijk voor de wet en ze kregen stemrecht. Hiermee was natuurlijk het probleem nog steeds niet mee opgelost, er was natuurlijk nog veel discriminatie.

Martin Luther King is niet oud geworden, want op 39-jarige leeftijd werd hij doodgeschoten op het balkon van Lorraine motel in Memphis. Voor veel mensen was dit een grote schock, omdat Martin Luther King veel voor de mensen had gedaan.

Voor veel mensen is Martin Luther King een symbool voor de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten gebleven. Daarom is in de Verenigde Staten de Martin Luther Kingdag, dit is een nationale feestdag voor Martin Luther King om hem in eer te houden.

I have a Dream

Martin Luther King's bekendste woorden waren 'I have a Dream'. Iedereen kent deze wel, hij sprak ze uit op 28 augustus 1963.

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal." I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at a table of brotherhood. I have a dream that one day even the state of Mississippi, a desert state, sweltering with the heat of injustice and oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice. I have a dream that my four children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream today.

Is er in deze tijd nog steeds slavernij?

Slavernij nu

Ook al is slavernij in alle landen van de wereld officieel afgeschaft, het bestaat nog steeds. Hier in Nederland gelukkig niet meer, maar het "standverschil" bestaat hier nog wel. In andere landen bestaat slavernij nog wel. Dit is een vreselijk feit en moet natuurlijk opgelost worden. Maar in sommige landen is het niet verboden en daarom is het dan ook moeilijk om er iets aan te doen.

Kinderslavernij

één van de grootste soorten slavernij is kinderslavernij. Volgends de Internationale Arbeidsorganisatie zijn er ongeveer 250 miljoen kinderen van vijf jaar en ouder die in ontwikkelingslanden werken. Het is moeilijk om erachter te komen hoeveel kinderslavernij er is. Maar volgends de Internationale arbeidsorganisatie leven er ongeveer 95% kindslaven in ontwikkelingslanden. één derde van de kinderen werkt in Afrika. In Latijns-Amerika werkt 15 tot 20% van de kinderen en in Azië werkt 7% van de kinderen. Deze procenten staan alleen voor 100 miljoen kinderen. Dat het moeilijk is om het werkelijk aantal kinderslaven uit te rekenen komt doordat kinderen in alle sectoren van de economie werken, maar ze werken meestal bij mensen of bedrijven die niet officieel meegeteld worden, vooral met kinderen onder de tien jaar. Het werk van kinderen onder de tien jaar word niet geregistreerd omdat kinderarbeid op deze jonge leeftijd in alle landen illegaal is, hierdoor word het dus zo veel mogelijk verzwegen en verborgen.

Kinderarbeid is meestal gedwongen werk onder slechte omstandigheden. In artikel 32 in het VN verdrag inzake de rechten van het kind staat dat kinderen beschermt moeten worden tegen het verrichten van werk dat schadelijk voor hun is. Hierbij gaat het dus om zware kinderarbeid, in fabrieken,mijnen enz. niet om bijvoorbeeld de afwas of een krantenwijkje.

Je hebt veel soorten kinderarbeid zoals:

  • Schuldslavernij
  • Gedwongen arbeid
  • Werken onder gevaarlijke omstandigheden
  • Kinderprostitutie

Dit zijn de meest extreme vormen van kinderarbeid, dit noem je dus ook kinderslavernij. De kinderen werken onder de meest slechte omstandigheden en arbeidsvoorwaarden. De meeste kinderen werken in de informele sector, in de stad en op het platteland. Meestal bestaan hier geen wetten die de kinderen beschermen en er zijn ook geen regels over werktijden, lonen en verzekeringen. De kinderen werken meestal in een omgeving waar ze niet of nauwelijks beschermd worden zoals op straat, in niet geregistreerde bedrijven, werkplaatsen, fabriekjes, pensions, cafés, restaurantjes, eethuisjes, winkeltjes, familie bedrijfjes, naaiateliers, bouwplaatsen, kleine privé mijnen en in afgelegen landbouwstreken. Dit zijn allemaal voorbeelden van plaatsen waar niet goed gecontroleerd kan worden, het is dus moeilijk om slavernij tegen te houden.

De kinderen moeten werken totdat ze erbij neervallen. Ze moeten alleen nog maar werken, dus ze hebben geen tijd voor school, hun leven zal dus nooit beter worden, want ze zullen nooit een goeie opleiding krijgen dus ook geen goeie baan. Het komt ook heel vaak voor dat de meisjes en zelfs ook jongens seksueel geïntimideerd worden of dat er seksueel geweld word gebruikt tegen ze.

Oorzaken

Er zijn veel oorzaken voor kinderarbeid en kinderslavernij, we zullen hier een paar van noemen.

Armoede:

Armoede is het meest bekende geval. Er is veel armoede in de wereld, het is dus de bedoeling dat iedereen meewerkt, de ouders en de kinderen, anders hebben ze niet genoeg geld om te overleven. Het inkomen van de kinderen is erg belangrijk voor het gezin omdat de kinderen gemiddeld 20-25% aan familie inkomsten bijdragen. Armoede is niet altijd de oorzaak van kinderslavernij, maar kinderslavernij is meestal wel de oorzaak van armoede. Dit komt doordat kinderen meestal al vanaf een jonge leeftijd moeten werken onder zware omstandigheden, ze zijn hierdoor al snel uitgeput en ziek. School komt dus ook niet aan de pas door het harde werken. Dus ze kunnen niet zorgen voor een goede en gezonde economie en maatschappij. Het probleem word hierdoor alleen maar groter. Kinderen zullen niet naar school gaan, ze blijven zo weinig of zelfs niets verdienen. Als ze zelf kinderen krijgen zullen hun kinderen ook weer hetzelfde proces doorgaan, kinderarbeid.

Schuldenproblematiek:

Schuldenproblematiek komt vooral voor bij de meest arme gezinnen, het is makkelijk om deze mensen uit te buiten. Arme mensen hebben vaak enorme schulden en weinig bezittingen. Gevaarlijke arbeid of slavenarbeid komt meestal door schulden of dreiging van schulden. In het ergste geval worden de kinderen verkocht om de familieschuld af te betalen. De kinderen moeten hun hele leven blijven werken als slaaf voor hun baas.

Gebrek aan onderwijsmogelijkheden / leerplicht:

De meeste kinderen die kindslaaf zijn krijgen geen of nauwelijks onderwijs. Dit komt doordat de ouders het schoolgeld en alle spullen eromheen niet kunnen betalen. De overheid gaat ook geen gratis onderwijs geven. Veel ouders zien onderwijs ook niet als belangrijk maar als onzin, ze vinden dat hun kinderen toch moeten werken en daar is geen onderwijs bij nodig. Al deze problemen komen doordat er gewoon niet genoeg scholen zijn, of er zijn scholen met erg slechte kwaliteiten. In veel landen denken ze niet aan de leerplicht of er is soms helemaal geen leerplicht.

Tradities:

Sommige families in verschillende landen komen veel sneller in aanmerking in een gevaarlijke werksituatie. In de ene familie is traditie belangrijker dan bij de ander. Hierbij is het meestal de bedoeling dat de kinderen in de voetsporen van de ouders treden. Als de ouders in gevaarlijke omstandigheden werkt, dan is de kans meestal groot dat de kinderen ook in dit productieproces komen. In industrieën waar stukgoedloon wordt betaald, zijn de kinderen meestal verplicht om mee te werken om de familie te helpen.

Kinderen zijn goedkoper en ze hebben geen verstand van rechten en plichten:

Voor een werkgever is het fijn en makkelijk om kinderen in het bedrijf te hebben. Kinderen zijn erg goedkoop, terwijl een volwassene veel duurder is, dan is de keuze dus makkelijk gemaakt. Kinderen bezitten ook over specifieke vaardigheden. Maar de belangrijkste reden is dat kinderen geen verstand hebben over de rechten die ze eigenlijk hebben, ze geven minder moeilijkheden, ze nemen gemakkelijk orders aan, en ze accepteren snel hun saaie eentonige en gevaarlijke baan. Kinderen zijn ook vaak betrouwbaarder en ze zijn erg makkelijk te manipuleren. Ze zullen hun baas altijd gehoorzamen anders hebben ze helemaal geen inkomen, dus ook geen voedsel om het gezin en zichzelf in leven te houden.

Uitbuiting van kwetsbare groepen:

Er zijn verschillende groepen die erg kwetsbaar zijn, ze worden gezien als kinderen die overbodig zijn en als kinderen zonder veel waarde en hierdoor zijn ze makkelijk in arbeid uit te buiten. Een paar voorbeelden hiervan zijn meisjes, gehandicapten, minderheden, bepaalde etnische groeperingen, lagere kasten, migranten en vluchtelingen.

Er is geen wettelijke bescherming / vakbonden:

Als er geen wetten zijn die bescherming bieden, dan word het een zooitje. Nergens word meer op gelet en iedereen kan zijn eigen gang gaan. Volwassenen moeten dus accepteren dat hun geen baan meer kunnen krijgen, want elke werkgever wil hun kinderen, ze zijn veel goedkoper dan hun ouders. In deze landen komen dus geen belangrijke arbeidsrechten voor. Het gevolg hiervan is dus kinderarbeid en kinderslavernij.

Er is een gebrek aan politieke wil:

Veel landen zijn hierbij schuldig aan kinderarbeid en kinderslavernij. Ten eerste profiteert het bedrijfsleven van de goedkope en volgzame kinderen. Ten tweede profiteert de overheid van de goedkopere export en binnenlandse goederen. Als de regeringen zo door blijven gaan zal de kinderarbeid en slavernij altijd doorgaan en het zal dan ook nooit echt afgeschaft worden, nationaal en internationaal. Als de regering zo egoïstisch door blijft gaan, zal er ook nooit iets veranderen en dan blijft het gewoon zoals het er nu aan toegaat.

Gevolgen

Het zal hun lichamelijke ontwikkeling aantasten:

Het werk van de slaven is vaak erg slecht voor hun veiligheid en gezondheid. Ze werken meestal 12 uur lang in slecht geventileerde en stoffige ruimtes. Ze krijgen geen bescherming tegen de gevaarlijke chemische stoffen. De groeifase word ook niet beter door het harde en zware werk, vaak hebben de kinderen vergroeiingen of verminkingen. De kinderen moeten hard werken omdat ze eigenlijk het werk van volwassenen doen, daarom zijn de gereedschappen en werktuigen ook eigenlijk gemaakt voor volwassenen, het is dus moeilijk voor de kinderen om deze te tillen of te gebruiken. Er gebeuren hierdoor dus vaak ongelukken, hiervoor worden vaak lijfstraffen voor gegeven, zoals seksuele intimidatie en geweld tegen meisjes en jongens. Kinderen zijn veel kwetsbaarder dan volwassenen, de schadelijke arbeidsomstandigheden komen bij hun dus ook dubbel zo hard aan. Ze hebben weinig weerstand, dus ze zullen ook vaak door de chemische stoffen erg ziek worden.

Het zal hun geestelijke ontwikkeling aantasten:

Kinderen zijn veel kwetsbaarder dan volwassenen, ook psychisch, vooral psychisch misbruik. Ze krijgen veel psychologische schade door het leven dat ze leiden en door het harde werk, waar ze alleen maar onderdrukt worden. Dit veroorzaakt schade aan hun psychologische ontwikkeling. Dik kan ernstige gevolgen hebben, zoals ernstige handicaps, dus slechte gevolgen voor hun toekomst.

Ze hebben geen maatschappelijke ontwikkeling:

De kinderen moeten alleen maar werken, hierdoor krijgen ze geen scholing. Doordat ze niet naar school gaan, zullen ze nooit een goeie toekomst krijgen, omdat ze hierdoor laaggeschoold en slecht of onbetaald werk krijgen. Ze hebben ook totaal geen idee over hun rechten, ze weten niet hoe ze ervoor op moeten komen. Doordat ze niet naar school gaan hebben ze geen basiskennis, ze kunnen niet leren, lezen en schrijven. Dus ze hebben ook haast geen manier om voor zichzelf op te komen. Ze hebben dus niet de kans om zichzelf maatschappelijk te ontwikkelen en daardoor hebben ze weinig kans om een betere economische en sociale toekomst.

De overheid en werkgevers houden de armoede in stand:

Dit kan eigenlijk alleen maar goed zijn op een kort termijn voor de overheid. Kinderen zijn goedkoper en hierdoor kostenbesparend. Maar als je kinderarbeid op lange termijn volhoud komt het niet goed met het land, voor de economische groei en de productiviteit. Al die kinderen worden al op een jonge leeftijd uitgebuit, op een jonge leeftijd zijn ze helemaal kapot, ze leiden meestal aan ernstige ziektes. Veel kinderen worden in dienst genomen in plaats van de ouders, hierdoor ontstaat er een grote werkloosheid onder de volwassenen. Kindslaven groeien op als onopgeleide volwassenen, hun krijgen ook weer kinderen en het begint weer van voor af aan, hierdoor ontstaat er een economische achteruitgang. Je kan je dus afvragen of kinderslavernij goed is voor een land?

Mogelijke oplossingen

Aandacht vragen voor de problemen:

Er moet als eerste aandacht gevraagd worden, mensen moeten zien hoe slecht het met de kinderen gaat, ze zijn in gevaar door de kinderslavernij. Het is moeilijk voor de regering om te zien waar of hoeveel kinderarbeid er is. Het is niet zo goed zichtbaar omdat slavernij illegaal is, dit word dus wel erg goed verborgen gehouden. Maar het is wel heel erg belangrijk dat deze kinderen wel gezien worden, zodat er hulp aangeboden kan worden.

Onderwijs:

Kinderslavernij en kinderarbeid kan ook verminderd worden door middel van onderwijs en leerplicht. Onderwijs is goed voor kinderen, als ze beter en meer onderwijsheden krijgen, krijgen ze een betere ontwikkeling en toekomstmogelijkheden en er is een betere economische ontwikkeling van het land. In het verdrag voor de rechten van het kind van de Verenigde Naties staat dat alle kinderen recht hebben op onderwijs. De overheid is dus verplicht om gratis basisonderwijs beschikbaar te stellen. Maar toch gaan er weinig kinderen niet naar school en veel overheden zorgen hier ook niet voor. Daarom zou het in ontwikkelingslanden een goed alternatief zijn om onderwijs te geven in de manier van 'werkend leren'. Hierbij ga je dus voor een deel naar school en een deel moet je werken. Dit kan dus een grote oplossing zijn. De wat oudere kinderen kunnen een beroepsopleiding beginnen en hierdoor hebben ze een grotere kans op beter betaald werk en werk waarbij ze wel een goede geestelijke en lichamelijke ontwikkeling krijgen.

Er moet extra aandacht komen voor kwetsbare groepen:

Bij de bestrijding van kinderslavernij zouden ze speciale aandacht kunnen geven aan de zeer kwetsbare groepen, zoals meisjes, gehandicapten, minderheden, bepaalde etnische groeperingen, lagere kasten, migranten en vluchtelingen. Ze zouden ze financieel kunnen steunen en bijvoorbeeld door middel van voorlichtingen, zodat ze een beter leven kunnen krijgen.

Er moeten maatregelen komen die armoede tegen gaan:

Door armoede ontstaat kinderslavernij en kinderarbeid. Daarom moeten er ook veel maatregelen genomen worden tegen de armoede, zodat de kinderslavernij verminderd. Bij deze maatregelen moeten ze vooral letten op het verbeteren van inkomen, onderwijs, huisvestiging, eerlijke verdeling, handel enz. Door deze maatregelen zal zeker een betere toekomst ontstaan.

Er moet meer werkgelegenheid komen voor volwassenen:

Doordat de ouders niet een baan kunnen krijgen doordat ze te duur en te oud zijn, hierdoor ontstaat werkloosheid en armoede, de ouders verwachten daarom ook dat de kinderen voor een inkomen zorgen. Als er nou meer en betere banen zouden zijn voor volwassenen, dan zou de kinderslavernij ook dalen. Hierdoor hoeven de kinderen niet meer te werken en ze kunnen naar school, een opleiding volgen en zelf een goed bestaan opbouwen. Maar dit zou alleen werken als de overheid ook meehelpt door middel van goede arbeidswetten en controle van de regering.

Ze moeten kijken hoe kinderen er zelf over denken:

Ze zouden de kinderen moeten vragen of hun een oplossing voor hun problemen hebben, ze weten het zelf het beste, omdat ze er natuurlijk elke dag over denken, ze willen het liefst zo snel mogelijk uit hun verrotte leven. Het verdrag van de rechten van het kind is het hier ook mee eens. De volwassenen regelen altijd alles, maar het draait hier om de kinderen hoe denken hun erover? Het is daarom ook goed als kinderen hierover praten met elkaar en met ouders. Zo zou het al een stuk beter kunnen zijn. Hierdoor leren de kinderen om op te komen voor hun rechten. Maar toch is het erg moeilijk voor arme ouders om de situatie te veranderen, hun zien hun kinderen natuurlijk ook liever buiten spelen en naar school gaan. Maar helaas kunnen ze niet anders, er is geen andere weg om te overleven. Voor de kinderen is het dus nog moeilijker om het leven ietsje makkelijker te maken.

Anti-slavernijdag

We weten nu dat slavernij in deze vrije wereld nog steeds bestaat, dit is vreselijk en natuurlijk moeten we er met zijn allen wat aan doen. Daarom bestaat de actiegroep Christelijke Solidariteit. Deze beweging koopt slaven vrij. Sommige mensen denken dat hierdoor de slavernij juist toeneemt, dit is omdat het dan slavenbazen aanmoedigt meer slaven te kopen en verkopen. Maar natuurlijk is het een prachtig idee om slaven hun vrijheid te geven. Misschien leiden deze acties er juist wel toe dat de bazen van de slaven zich meer gaan inleven in de slaven als persoon, en niet als werkkracht. Op de foto hieronder is te zien dat een lid van de actiegroep Christelijke Solidariteit geld geeft aan een slavenbaas en hiermee een slaaf vrijkoopt.

De anti-slavernijdag valt op 2 december. Op deze dag herdenken we alle slaven en natuurlijk worden er dan acties gevoerd tegen de nu nog bestaande slavernij die er heerst.

Wat heeft slavernij met de bijbel te maken?

Een schildering uit de bijbel waarop te zien is dat christenen slaven houden.

Honderden jaren lang hebben slavenhandelaren en slavenhouders gezegd dat wat zij doen mag. Ze hielden vol dat God achter deze handel stond. Ze vertelden dat ze in de bijbel, het woord van god hebben gelezen dat ze gewoon slaven mochten verhandelen en houden. De bijbel zegt dat je in slaven mocht handelen, en dat je ze hard mocht laten werken. Aldus de handelaren en houders. Op een aantal plaatsen in de bijbel word slavernij goed gekeurd. De Christenen zien de slavernij in de bijbel blijkbaar over het hoofd, maar toch kun je opmaken uit verschillende passages in de bijbel dat het weldegelijk kan en mag.

Waar in de bijbel

God geeft aan dat als je slaven nodig hebt, je die moet halen uit omringende landen. Deze slaven zijn je bezit en zullen voor altijd je slaaf blijven. Dit geldt echter niet voor het eigen volk (discriminatie dus). Dit stukje tekst heb ik letterlijk uit de bijbel overgenomen:

Leviticus 25: vers 44.

"Als slaven en slavinnen kun je mensen kopen uit de omringende volken, 45 of vreemdelingen die bij jullie wonen of de nakomelingen die zij in jullie land hebben gekregen. Die slaven en slavinnen zijn je eigendom.

Leviticus 25: vers 46.

"je kunt hen als erfelijk bezit aan je nakomelingen nalaten; zij zullen voor altijd als slaaf voor je blijven werken. Maar je volksgenoten, de Israëlieten, je eigen verwanten, mag je nooit als slaven afbeulen."

Slaven hebben zeer beperkte rechten die de meester bepaalt, zoals blijkt uit onderstaande passages. Slaven werden gezien als eigendommen en konden gekocht en weer verkocht worden.

Exodus 21: vers 2.

"Wanneer je een Hebreeuwse slaaf koopt, moet hij je zes jaar lang dienen; in het zevende jaar mag hij als vrij man vertrekken, zonder iets te hoeven betalen. 3 Als hij alleen is gekomen, moet hij ook alleen weggaan; was hij getrouwd, dan mag zijn vrouw met hem meegaan. 4 Als zijn meester hem een vrouw heeft gegeven en zij heeft hem zonen of dochters gebaard, blijven de vrouw en haar kinderen eigendom van de meester en moet de slaaf alleen weggaan. 5 Mocht hij echter te kennen geven dat hij zo aan zijn meester en aan zijn vrouw en kinderen gehecht is dat hij niet als vrij man wil vertrekken, 6 dan moet zijn meester hem naar het heiligdom brengen, hem tegen de deur of de deurpost zetten, en zijn oor met een priem doorboren. Hij blijft dan voorgoed zijn slaaf."

Christenen proberen hier soms onderuit te komen door te beweren dat deze wetten alleen golden in die tijd, in die cultuur. Hoewel dit de wetten natuurlijk niet minder gruwelijk en mensonterend maakt, dacht Jezus hier toch heel anders over.

MattheĆ¼s 5: vers 17.

"Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen. 18 Ik verzeker jullie: zolang de hemel en de aarde bestaan, blijft elke jota, elke tittel in de wet van kracht, totdat alles gebeurd zal zijn. 19 Wie dus ook maar een van de kleinste van deze geboden afschaft en aan anderen leert datzelfde te doen, zal als de kleinste worden beschouwd in het koninkrijk van de hemel. Maar wie ze onderhoudt en dat aan anderen leert, zal in het koninkrijk van de hemel in hoog aanzien staan."

Dit is dus erg interessant om te zien. Er zijn nu deze tijd nog talloze discussies of je dit nou letterlijk moet nemen of niet. Keurde God het nou goed of niet? Christenen ontkennen, tegenstanders zeggen dat het waar is.

Godfried Udemans

Bijbel Godfried Udemans was een gereformeerde dominee. Hij nam de teksten in de bijbel wel heel erg serieus. In 1638 schreef hij alle schippers en kooplieden voor hoe ze moesten handelen en slaven moesten gebruiken. Udemans heeft een boek geschreven. Hierin kun je zijn uitspraken vinden. Het boek heet t Geestelyck Roer van 't Coopmans Schip. Er staan vreselijke dingen in die totaal gefixeerd zijn op de slaven, dat slavernij van God best mag. Dit is een stukje tekst uit zijn boek:

"Ongelovigen en islamieten mogen als slaven gebruikt worden als ze in een rechtvaardige oorlog gevangen zijn, of als ze voor een eerlijke prijs zijn gekocht van hun ouders of andere rechtmatige eigenaren, zoals dat nu gebeurt in Afrika."

Uit dit stukje tekst kun je al opmaken dat hij het niet al te best voor had met ongelovigen en islamieten. Hij vond dat deze mensen minder waren dat de wel gelovigen en normale mensen. Daarom vond hij ook dat deze mensen slaven mochten zijn. Christenen konden in zijn ogen dus nooit slaaf worden. Hij zei zelf dat hij ruimdenkend was. Als een slaaf zich bekeerde tot het Christendom, mocht hij na 7 jaar slavernij vrijgelaten worden.

Udemans gebruikt in het stukje hierboven de term "rechtvaardige oorlog". Die term leent hij van de beroemde jurist (rechtsgeleerde) Hugo de Groot. In 1625 schreef Hugo de Groot een boek over het recht van oorlog en vrede. Het recht dat Afrikanen slaven aan Europeanen mogen verkopen. Udemans was het daar totaal mee eens, en vond dat ongelovigen en Islamieten net zo behandelt moesten worden als de Afrikaanse slaven.

Afgeranselde slaaf5.3 Afranselen mag

Sterker nog, de bijbel keurt zelfs het afranselen niet af! De bijbel zeg dat je mag afranselen. Het klinkt ongeloofwaardig, maar het is toch echt zo. In het boek Exodus staat er zo'n stuk. Exodus 21: vers 20/21 verteld dat dat iemand die zijn slaaf doodslaat straf verdient. Maar als die afgeranselde slaaf nog twee dagen blijft leven en dan pas sterft, dan hoeft die eigenaar niét gestraft te worden. Dan is het verlies van die slaaf (die geld waard is) voor hem al straf genoeg. Aldus die bijbeltekst.

Je kunt wel nagaan dat deze woorden tot heel veel ellende hebben geleid. Mannen die slaven mishandelden zeiden dat het mocht, het stond immers in het woord van God. Dus als je een slavenbaas was, en je had een of meer slaven, kon je zeggen dat je je slaaf had geslagen omdat hij ongehoorzaam was, en uiteindelijk daaraan dood is gegaan. Maar toch was je dan niet strafbaar omdat het in de Bijbel stond. Daarom waren er grote misverstanden en grote discussies over het feit dat de Bijbel zegt dat je je slaven mocht afranselen.

Bernardus Smytegelt

Jozef als slaaf verkocht door zijn broers. Klik op het plaatje om dit venster te sluitenTegenstanders van slavernij waren ver in de minderheid. De Middelburgse dominee Bernardus Smytegelt (1665-1739) was ook fel tegen slavernij. hij vond slavernij diefstal van de vrijheid, oftewel mensendiefstal. Hierdoor was het dus in strijd met het achtste gebod: Gij zult niet stelen. Kooplieden in Middelburg werden hierdoor niet zijn beste vrienden. Dit komt omdat Middelburg in die tijd het centrum was van de Nederlandse slavenhandel. Er werd een aanslag op de dominee gepleegd, omdat hij tegen de slavernij was. Hij overleefde het. Dit hield hem niet tegen om zijn mening te houden. Verder luisterden weinig mensen naar hem. De hoge heren luisterden al helemaal niet. Die waren het eerder er mee eens dat het juist van god mocht, de slavernij. Ze hielden deze mening vol omdat er met slavernij veel geld te verdienen viel. En geld ging boven alles.

In de bijbel wordt beschreven hoe Joseph door zijn broers (die jaloers op hem zijn), als slaaf wordt verkocht.

Dominee Smytegelt gebruikte dit voorbeeld om te laten zien hoe slecht slavenhandel is.

De dominee vond dat er verchillende soorten van mensendiefstal waren.

Dit zijn een paar voorbeelden die hij gaf:

  • een bedelaar die een kind steelt om ermee uit bedelen te gaan
  • het lokken van rijke/mooie kinderen door kloosterlingen om in een klooster te gaan leven
  • het schaken en/of verleiden van iemands dochter.

Maar de ergste vorm van mensendiefstal was voor hem de slavenhandel. Letterlijk zei de dominee:

"Eerst kunnen wy grove dieverye begaan met eenen mensch te steelen. Dat soort van dievery wort begaan in den slaafhandel: die eenen mensche steelt, zeid God, zal zeekerlyk gedood worden.

Is dat niet droevig: daar hebben de Christenen eene negotie van gemaakt. Ach! mogten die menschen die zoo verkogt, vervoert, en dikwijls daarom vermoert worden eens spreken; zouden ze niet zeggen als eertyds Joseph; ik ben dieffelyk ontstoolen uit myn land?"

Bovenkant formulier

Onderkant formulier

Conclusie.

Beantwoording hoofdvraag

Onze hoofdvraag was: Hoe

ontwikkelde slavernij zich?

In ons profielwerkstuk hebben we de verschillende tijden onderzocht, en daaruit kun je verschillende dingen opmaken. Zoals je in ons werkstuk kunt lezen, is de slavernij er altijd al, vanaf de oudheid tot nu. Veel mensen zijn er tegen, maar ook veel mensen zijn voor de slavernij, dit kun je zien, doordat er nog steeds slavernij bestaat. We hebben het in verschillende periodes verdeelt. In het verslag gaan we ook in op de afschaffing van de slavernij, of er nog steeds slavernij bestaat en wat slavernij met de bijbel te maken heeft. Hierdoor kun je zien hoe de slavernij zich heeft ontwikkeld.Er waren drie verschillende soorten slavernij: onvrijwillige arbeid verrichten, slavernij d.m.v. straf en in loondienst, dit leverde natuurlijk weinig of niks op. Samengevat zijn we deze dingen te weten gekomen:

Hoelang de slavernij bestaat

De slavernij begon erg vroeg, ongeveer 500 voor Christus. Het kwam toen ook al overal voor. In deze tijd werden de slaven overal voor gebruikt, van het huishouden tot en met oorlogen. Veel slaven waren het er toen ook al niet mee eens en hierdoor kwamen steeds meer slavenopstanden.

In de vroege middeleeuwen waren er veel minder slaven, dit kwam door het besluit van de Romeinse keizer Valentinianus II in 377, dit ging over het verbieden van de verkoop van slaven. Er was dus geen slavenhandel. Dit veranderde in de 14e eeuw weer helemaal, vanaf dit moment nam de slavernij weer toe. Er werden vooral slaven uit Afrika gehaald, doormiddel van de driehoekshandel. Hierbij kochten Europeanen slaven en ze verkochten ze door aan Amerika. De slaven werden vervoerd via een boot, deze reis was erg zwaar en velen slaven overleefden deze reis daarom ook niet.

Nederlandse slavenhandel

In deze periode was er volop slavernij. De WIC speelde in deze periode een grote rol. Dit kwam vooral doordat er veel plantages kwamen en hier waren arbeiders voor nodig. Een slaaf is veel goedkoper dan een loonarbeider, dus ze kozen voor de makkelijke weg. In deze periode werd er ook gebruik gemaakt van de driehoekshandel. Het werk was erg zwaar en velen probeerden dan ook te ontsnappen. Soms gebeurden dit met succes en hierdoor zijn er diverse bosnegergemeenschappen ontstaan.

Er waren veel Afrikaanse maar ook blanken slaven in deze periode, slaven hadden geen recht, ze konden dus niks beginnen tegen deze harde wereld van slavernij.

De Afschaffing

Rond 1800 kwam er eindelijk verandering in de slavernij. Veel mensen waren hier tegen en wilden daarom de slavernij stoppen. Veel mensen gingen zich verzetten tegen de slavernij, er kwamen veel rellen en zelf burgeroorlogen. Er kwamen ook organisaties zoals de The Underground Railroad en de Quakers. Groot-Brittannië was het eerste land in 1834 die de slavernij had afgeschaft. Daarna kwam Frankrijk in 1848, Nederland en de Verenigde Staten van Noord-Amerika in 1863, Cuba en Brazilie in 1880, in China duurde het nog jaren maar uiteindelijk is het afgeschaft in 1906, op het Arabisch schiereiland in 1965. Het laatste land die slavernij afschafde was Mauritanie in 1980. Je kunt zien dat het allemaal erg lang duurde. Abraham Lincoln en Martin Luther King zijn twee belangrijke personen voor de geschiedenis van Amerika en de slavernij. Abraham Lincoln streed voor de afschaffing van de slavernij en nadat het afgeschaft was, kwam er een grote ongelijkheid. Er was veel racisme, de zwarten hadden het dus nog steeds erg zwaar. Martin Luther King is hiervoor in opstand gekomen, omdat deze ongelijkheid niet eerlijk was en nog steeds af en toe is. Hij heeft dus voor gelijkheid gezorgd. Voor veel mensen is Martin Luther King een symbool voor de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten gebleven. Daarom is in de Verenigde Staten de Martin Luther Kingdag, dit is een nationale feestdag voor Martin Luther King om hem in eer te houden.

Is er in deze tijd nog steeds slavernij?

Overal in de wereld is slavernij officieel afgeschaft, maar het komt nog steeds erg veel voor. In het verslag zijn we vooral ingegaan op de kinderslavernij, maar andere slavernij bestaat natuurlijk ook nog steeds. Het komt vooral voor in derde wereld landen, maar ook gewoon in Europa, terwijl je dat niet zou verwachten. In deze landen word er op zich ook niet veel aan gedaan, want de overheid van het land verdient er ook aan, denk maar eens aan kinderarbeid in fabrieken, alle producten worden geëxporteerd en de overheid verdient er veel geld aan. Als het zo door gaat, zal de slavernij altijd blijven bestaan. We zullen alle oorzaken, gevolgen en mogelijke oplossingen op een rijtje zetten.

Oorzaken:

  • Armoede
  • Schuldenproblematiek
  • Gebrek aan onderwijsmogelijkheden / leerplicht
  • Tradities
  • Kinderen zijn goedkoper en ze hebben geen verstand van rechten en plichten
  • Uitbuiting van kwetsbare groepen
  • Er is geen wettelijke bescherming / vakbonden
  • Er is een gebrek aan politieke wil

Gevolgen:

  • Het zal hun lichamelijke ontwikkeling aantasten
  • Het zal hun geestelijke ontwikkeling aantasten
  • Ze hebben geen maatschappelijke ontwikkeling
  • De overheid en werkgevers houden de armoede in stand

Mogelijke oplossingen:

  • Aandacht vragen voor de problemen
  • Onderwijs
  • Er moet extra aandacht komen voor kwetsbare groepen
  • Er moeten maatregelen komen die armoede tegen gaan
  • Er moet meer werkgelegenheid komen voor volwassenen
  • Ze moeten kijken hoe kinderen er zelf over denken

Er word elk jaar een antislavernij dag gehouden op 2 December.

Wat heeft slavernij met de Bijbel te maken?

Honderden jaren lang hebben slavenhandelaren en slavenhouders gezegd dat wat zij doen mag. Ze hielden vol dat God achter deze handel stond. Ze vertelden dat ze in de bijbel, het woord van god hebben gelezen dat ze gewoon slaven mochten verhandelen en houden. In verschillende delen van de bijbel staat dus dat slavernij mag, veel christenen waren en zijn tegen slavernij, maar het staat toch in de bijbel, hoe moeten ze dan reageren? Het is dus best wel schokkend dat het van de bijbel mag, er staat letterlijk in dat als je slaven nodig hebt, je ze moet gebruiken. Sterker nog, de bijbel keurt zelfs het afranselen niet af! Er zijn nog steeds discussies of je het wel of niet letterlijk moet nemen, wat er in de bijbel staat over slavernij, maar het is een groot raadsel.

Dit was een korte samenvatting van de deelvragen. Je kunt hieraan zien, dat slavernij er altijd al was en dat het er nu nog steeds is. Het begon al in de oudheid. In het begin van de middeleeuwen was het een stuk minder maar later was er weer volop slavernij, vooral in de nieuwe wereld hoorde slavernij erbij. Uiteindelijk was er een afschaffing, hierdoor is de slavernij enorm gedaald, maar het bestaat toch nog steeds. Christenen waren erg tegen slavernij, maar het blijkt eigenlijk dat de bijbel slavernij accepteerde.

Uit dit alles is er een antwoord op 'Hoe ontwikkelde de slavernij zich': Slavernij is er altijd geweest van de oudheid tot nu, er zijn een paar verschillen geweest, maar dit heeft vooral te maken met de veranderingen door de tijd. Maar voor de rest is en blijft het slavernij!

Evaluatie

Door dit profielwerkstuk zijn we te weten gekomen dat we wel goed samen kunnen werken. Er zijn geen onenigheden geweest, omdat we alles goed hebben verdeelt en sommige dingen samen hebben gedaan. We hebben wel nieuwe dingen geleerd, die we eerst nog niet wisten. We hadden er misschien eerder aan moeten beginnen, maar uiteindelijk hebben we er alsnog veel tijd ingestoken en is het goed gelukt volgens ons. We wisten niet dat de slavernij al zolang bestond, en dat het zo'n invloed heeft gehad op de geschiedenis. Zelf wisten we nooit dat de bijbel slavernij goed vind. Dat vonden we best wel shockerend. Als je er over nadenkt, is er in de bijbel ook sprake van ongelijkheid. Dit hadden we totaal niet verwacht. Door dit profielwerkstuk zijn we een stuk wijzer geworden.

Slot

We hopen dat we zo genoeg hebben geïnformeerd. Uiteindelijk vonden we het toch wel een leuke opdracht. Er heeft veel tijd in gezeten, maar we zijn tevreden met het resultaat. We waren wel blij dat u onze begeleider was. We konden rustig werken en u heeft er niet zoveel druk achter gezet. Dat vonden we wel fijn. Hierdoor konden we goed en nauwkeurig te werk gaan. Dit was ons profielwerkstuk.

Bronnen

  • http://www.scholieren.com/werkstukken/21558
  • http://hitchcock.itc.virginia.edu/Slavery/search.html
  • http://users.skynet.be/zoekheteensop/slavernij.htm
  • http://www.scholieren.com/werkstukken/18693
  • http://www.kennisnet.nl/po/kinderen/perdagwijzer/slavernij/html/pdf/infoblad.pdf
  • http://entoen.nu/venster.aspx?id=23
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Slavernij
  • http://www.freewebs.com/deatheist/Artikelen/Slavernij_in_de_bijbel.htm
  • http://www.soulsurvivor.nl/forum/viewtopic.php?t=4008
  • http://www.geschiedeniszeeland.nl/themas/slavernij/einde_slavernij/wel_geen_slavenhandel
  • http://www.geschiedeniszeeland.nl/themas/slavernij/tastbare_herinneringen/
  • http://www.scholieren.com/werkstukken/29521
  • http://www.museumkennis.nl/lp.rmv/museumkennis/i004154.html
  • http://proto2.thinkquest.nl/~llc238/index.php?f=artikel2&aid=2&id=4
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Scheurbuik
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Pokken
  • Verder hebben we in de bibliotheek nog een boek gehuurd over Slavernij.