We write custom essays and can help you with

The essay examples we publish have been submitted to us by students. The essays are the student's work and are not examples of our expert essay writers' work. READ MORE

See how we can help

De scandinaven cultuur

Nationalistisch; Volksraadplegingen;

Taal

Taalfamilie is europees dus er is een zekere verwantschap voor allen behalve de Finnen. Wat het leren van de taal vergemakkelijkt.

Het Noors en het Zweeds zijn erg aan elkaar verwant en het Deens ligt daar niet ver af. In geschreven vorm is het vaak mogelijk om de vertaling af te lijden enkel aan de stam van de woorden. Omgekeerd is evengoed het geval en maakt het eenvoudiger om een voeling met de taal aan te leren. Wat uiteraard niet betekent dat er het geen werk is om als Noor, Zweed of Deen het Nederlands te leren. Maar het maakt het zeker eenvoudiger.

Bij de Finnen is het Engels goed ingeburgerd geraakt en dus is er de mogelijkheid om het Nederlands op basis van de kennis van deze taal aan te leren.

Ecotopen

Religieuze horizonnen

Historisch overzicht

Heidendom naar Christendom

Het Noors Heidendom was de algemene religie in al de Scandinavische landen en hun koloniën tot de christianisering de 9de tot de 11de eeuw. Tot in de 18de eeuw waren er echter nog delen van de Scandinavische landen die nog officieel heidens waren. Het gebeurde wel regelmatig dat bij het wisselen van de koning een bepaald gebied of zelfs koninkrijk terugviel naar het heidendom of andersom. Hoewel dat de conversies in de eerste eeuwen vaak niet meer waren dan een conversie in naam, niet een feitelijk overgang, werd het christendom tegen de elfde eeuw de staatsreligie. Daarentegen gebruikten veel streken tot in de 17de - 18de eeuw het oude rechtssysteem en waar men uitging van het heidendom. Dit rechtssysteem werd zeer lang ook door de bevolking verdedigd en was dus moeilijk voor de koning om te beëindigen, vaak door de daarin verworven rechten van de bevolking.

Lutheranisme

Het lutheranisme werd ingevoerd in al de Scandinavische koninkrijken en dat nog in diezelfde 16de eeuw als zijn ontstaan. Al de bekeringen gingen uit van de koningen en ontstonden omdat er bepaalde wrijvingen waren met de katholieke kerk in Rome. Zweden[1] was het koninkrijk dat als eerste zijn conversie deed en het begon al in 1521, toen de nieuwe koning van Zweden werd verkozen en men een nieuwe aartsbisschop wilde omdat de vorige het koninkrijk Denemarken steunde. De paus weigerde om de aartsbisschop in zijn ambt te erkennen, met als gevolg dat de oude werd gedwongen het land te verlaten. De eigendommen van de kerk gingen over in Koninklijke handen, de banden met Rome werden doorgeknipt en tegen 1531 was de reformatie in Zweden een feit.

In Denemarken verliep de overgang zeker in het begin vreedzamer en ook langzamer. Vanaf 1520 bereikte het lutheranisme ook het toenmalige koningrijk Denemarken[2]. De koning liet de protestanten toe en beschermde hen tegen eerdere beloften in, maar het land bleef officieel katholiek. Na de problemen rond de troonopvolging voerde zijn opvolger het lutheranisme officieel in, en vanaf 1542 was de oprichting van het aartsbisdom van Denemarken-Schleswig officieel en was de intrede van het lutheranisme definitief.

Gevolgen

Vanaf de 11de eeuw toen het christendom vaste voet aan de grond kreeg in Scandinavië, tot en met de 19de eeuw was het verboden om een Scandinaviër van het christendom af te brengen. Met de wet van 1860 werd het legaal om de kerk van Zweden te verlaten en kon men dus feitelijk van geloof veranderen. Toch duurde het nog tot nog 1951 voor men ook zichzelf zonder enig geloof kon verklaren, daarvoor waren al deze zaken dus strafbaar.

Heden

Zweden

Volgens gegevens van 2008 verklaart nog steeds 73% van de Zweden zich lid van deze kerk, de vieringen worden echter slechts in kleine mate bijgewoond en het percentage van wekelijkse kerkgangers situeert zich onder de 10%.[3] Daarnaast zijn nog ongeveer 275 duizend mensen lid van een zogenaamde vrije kerk, waar de aanwezigheid veel hoger ligt. Dit is te wijten aan het feit dat de leden zich steeds enkel uit eigen beweging konden aanmeldden. Voor de overige christenen kunnen we door immigratie nog ongeveer 100.000[4] rooms-katholieken en eenzelfde aantal orthodox katholieken tellen onder de Zweden.

Er is een belangrijke aanwezigheid van moslims onder de Zweden van naar schatting 500.0004 mensen waarvan de Zweedse Moslim Raad een 100.0004 geregistreerde leden telde in 2009. De immigratie van de moslims in Zweden kwam tot stand in de 18de eeuw ten tijde van de alliantie met het Ottomaanse Rijk. Waarvan de Baltische Tataren de eersten waren, nu schieten daar naar schatting nog ongeveer achthonderd mensen van over die zich vooral in Finland bevinden (toen nog samen met Zweden).

De joden zijn in vergelijking met de buurlanden ruim vertegenwoordigd in Zweden. Aangezien Zweden neutraal was tijdens de tweede wereldoorlog, was het een ideaal land voor de joden om onder te duiken, het beste voorbeeld is de redding van zo goed als alle Deense joden in 1943. Ook joden uit Noorwegen en Finland kwamen naar Zweden, later kwamen ook joden uit Oost-Europea aan die vluchtten voor de repercussies van het communisme. Op dit ogenblik telt Zweden ongeveer 20.0004 joden volgens de halakha criteria, daarvan is ongeveer 7.000 lid van een bepaalde congregatie, de grootste groep bevindt zich in Stockholm.

Het is belangrijk aan te merken dat gelovigen van andere religies, de relevante feestdagen van hun religie kunnen volgen in plaats van de officiële die lopen volgens de katholieke kalender. Deze situatie is voor de erkende religies in Zweden geregeld in hun erkenning, maar voor de anderen is het wat onduidelijk hoe deze zaken geregeld worden. Alleszins zijn de Zweden er zeer aan gehecht om de religieuze vrijheid niet alleen toe te kennen, maar ze ook te verdedigen voor iedereen. Het recht op religieuze vrijheid en de plicht tot bescherming werden beide opgenomen in de Zweedse grondwet en ze worden afgedwongen in alle geledingen van de Zweedse maatschappij.

De algemene situatie in Zweden van ongelovigen en gelovigen kunnen we terug vinden in de EuroBarometer Poll van 2005. Hierin geeft 23% aan dat er een God bestaat, 53% geeft aan dat er iets bovennatuurlijks is, en 23% geeft aan dat ze niet geloven dat er iets bovennatuurlijks in welke vorm dan ook bestaat.

Denemarken

In Denemarken is volgens officiële gegevens nog steeds 82% lid van de evangelisch lutheraanse kerk van Denemarken. Net zoals in de rest van Europa woont slechts minder dan 10% van de bevolking daadwerkelijk de diensten bij. In 2008 was voor Kopenhagen het aantal leden gedaald tot 65% van de geregistreerde bevolking. De meeste katholieke feesten worden echter nog steeds erkend als officiële verlofdagen en hoewel kerstmis één van de meest gevierde feesten in Denemarken is, wordt dit volgens onderzoek meer vanuit culturele dan vanuit religieuze overwegingen gedaan.

De Deense grondwet regelt een aantal religieuze zaken waaronder: de evangelische lutheraanse kerk van Denemarken is de staatskerk van Denemarken; de koning dient lid van de staatskerk te zijn; het recht op vrijheid van verering; niemand dient aan andermans kerk bij te dragen; recht op vrijheid van religie; niemand kan opgesloten worden omwille van een bepaald geloof. Ook krijgt enkel de staatskerk staatssubsidies, wat niet valt onder de persoonlijke subsidies als in de grondwet staat, het is echter wel mogelijk voor andere groeperingen om ook ondersteuning te krijgen in de vorm van taksreducties op giften. De vrijheid van religie wordt geregeld in de vorm van de bescherming van ieders burgerlijke en politieke rechten die voor ieder dezelfde zijn en niet kunnen afgenomen worden op basis van geloof, evenals de het recht om mee te dingen naar openbare en civiele ambten.

De islam is de tweede religie in Denemarken en omvat ongeveer vijf procent van de bevolking. Het grootste deel van deze mensen is gearriveerd in de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw. Dit kwam vanwege wetten die het eenvoudig maakten om te emigreren naar Denemarken en de combinatie met de conflicten in het Midden-Oosten, maar ook mensen die op zoek waren naar werk. De meeste van deze mensen kwamen naar Denemarken in het kader van familieherenigingen, maar deze zijn veel moeilijker gemaakt sinds de wetswijziging van 2002.

Daarnaast vinden we in Denemarken ongeveer 20.000 boeddhisten en hun aantal stijgt jaarlijks, er zijn ook ongeveer 500 officieel geregistreerde heidenen. In Denemarken vinden we bijna geen Joden meer terug, de meeste zijn voor de Holocaust uit Denemarken gered (99% van de Deense Joden overleefde de Holocaust). Zij werden in een vorm van collectieve tegenwerking geholpen om te vluchten naar het neutrale Zweden. Dit wordt beschouwd als één van de grootste van dit soort acties in door nazi-Duitsland bezet gebied.

Noorwegen

De belangrijkste religie in Noorwegen is het lutheranisme aangezien het de staatskerk is. De evangelische lutheraanse kerk van Noorwegen heeft dan ook de meeste leden, nl. 82% van de bevolking, daarvan zijn echter slechts 3% wekelijkse en 10% maandelijkse kerkgangers. Daarbuiten zijn er nog de atheïsten, dat zijn er ongeveer 500.000 en ze vormen bijna 12% van de bevolking waardoor ze de grootste 'religieuze' minderheid zijn. Hierna volgen de moslims op 2%, humanisten, boeddhisten, hindoeïsten en vele andere hebben slechts enkele honderden of duizenden aanhangers.

Conclusie

De belangrijkste verschillen in religieuze beleving zijn een overheersende evangelische lutheraanse kerk in plaats van de rooms-katholieke kerk die in België de boventoon voert. Dit zorgt uiteraard voor andere accenten die gelegd worden in politieke en maatschappelijke discussies, maar die over het algemeen toch een gemeenschappelijke basis kennen. De aanwezigheid van deze kerk schept uiteraard een ander kader, maar deze twee kerken hebben nog steeds dezelfde tekst als basis en dus in de richting van integratieplanning lijkt het ons niet meteen noodzakelijk belangrijke aspecten te moeten aankaarten bij de integratie van Scandinaviërs op dit punt.

Verder zijn in al deze landen islamitische immigratie een bekend fenomeen, hoewel dat Noorwegen daar in mindere mate voeling mee heeft. Daarentegen staat het Jodendom zwakker behalve in Zweden waar door de omstandigheden vrij veel joden terecht zijn gekomen. Dit is een andere situatie dan in België waar de joden en zeker in Antwerpen, een toch wel aanwezige religieuze minderheid zijn.

Hoewel gemiddeld 80% van de Scandinaviërs tot de staatskerk van hun land behoren blijkt slechts 20 tot 30 procent van hen te geloven dat er een god bestaat. Ongeveer de helft gelooft dat er toch een vorm bovennatuurlijk iets bestaat en daarin geloven. De overige 20 tot 30 procent gelooft niet in welke vorm van god dan ook.

In België daarentegen gelooft 43 procent in een god, 29 procent meent dat er iets bovennatuurlijk bestaat terwijl 27% procent in een god of iets bovennatuurlijk gelooft. De cijfers zijn duidelijk anders verdeeld, maar de duidelijke aanwezigheid van de drie groepen van mensen in zowel ons land als in Scandinavië maakt duidelijk dat ook zij geregeld in aanraking komen met verschillende geloofsvormen en op dit punt verschillen we niet zoveel van elkaar.

Koninkrijk Zweden na de Kalmar Unie: Bestond uit zowel Zweden als Finland
Koninkrijk Denemarken na de Kalmar Unie: Bestond uit Denemarken, Holstein, Schleswig, Ijsland, Groenland, de Faroe eilanden, Skaneland en Gotland en nog een stuk in Estland
De belangrijkste reden voor dit verschil is dat t.e.m. 1996 alle kinderen met minstens 1 ouder dat lid was ook lid werden. Nu enkel zij die sindsdien gedoopt werden zijn lid geworden.
Alle cijfers over aantallen van die een bepaalde religie aanhangen zijn schattingen, aangezien in Zweden geen religieuze registratie bestaat.
Enkel de staat Denemarken, niet het koninkrijk dat ook Groenland en de Faeröer eilanden omvat.

Need an essay? You can buy essay help from us today!

Custom essay QUOTE

ORDER a custom essay